Sura 12: Yūsuf (یوسف)

يُوسُف

111 verses · Revelation order 53

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
#012001
159592523481348 [1]
الٓر تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ١
[12:1] الراینها اثبات این کتاب روشنگر هستند.
#012002
159692623491349377 [2]
إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ قُرْءَٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ٢
[12:2] ما قرآنی عربی بر تو نازل کردیم، باشد که خرد خود را به کار بندید.
#012003
159792723501350378 [3]
نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ ٱلْقَصَصِ بِمَآ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانَ وَإِن كُنتَ مِن قَبْلِهِۦ لَمِنَ ٱلْغَـٰفِلِينَ ٣
[12:3] ما به وسیله الهام این قرآن، بهترین داستان را که قبلاً از آن آگاه نبودی، بر تو حکایت می‌کنیم.
#012004
1598928235113511208 [4]
إِذْ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يَـٰٓأَبَتِ إِنِّى رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِى سَـٰجِدِينَ ٤
[12:4] روزی یوسف به پدرش گفت: ای پدر، من در خواب یازده سیاره و خورشید و ماه را می‌بینم که برایم سجده می‌کنند.
#012005
159992923521352379 [5]
قَالَ يَـٰبُنَىَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلَىٰٓ إِخْوَتِكَ فَيَكِيدُوا۟ لَكَ كَيْدًا إِنَّ ٱلشَّيْطَـٰنَ لِلْإِنسَـٰنِ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ٥
[12:5] گفت: ای پسرکم، خوابت را برای برادرانت بازگو مکن که برای تو نقشه شومی می‌کشند، که شیطان دشمن آشکار انسان است.
#012006
1600930235313531209 [6]
وَكَذَٰلِكَ يَجْتَبِيكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهُۥ عَلَيْكَ وَعَلَىٰٓ ءَالِ يَعْقُوبَ كَمَآ أَتَمَّهَا عَلَىٰٓ أَبَوَيْكَ مِن قَبْلُ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَـٰقَ إِنَّ رَبَّكَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ٦
[12:6] و اینگونه پروردگارت تو را برمی‌گزیند و تعبیر خواب‌ها را به تو می‌آموزد و نعمتش را بر تو و بر خاندان یعقوب کامل می‌کند، همانطور که پیش از این بر پدرانت ابراهیم و اسحاق کامل کرده بود، به راستی پروردگارت دانا و حکیم است.
#012007
160193123541354380 [7]
لَّقَدْ كَانَ فِى يُوسُفَ وَإِخْوَتِهِۦٓ ءَايَـٰتٌ لِّلسَّآئِلِينَ ٧
[12:7] به راستی در یوسف و برادرانش، نشانه‌هایی برای جویندگان است.
#012008
1602932235513551210 [8]
إِذْ قَالُوا۟ لَيُوسُفُ وَأَخُوهُ أَحَبُّ إِلَىٰٓ أَبِينَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّ أَبَانَا لَفِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ ٨
[12:8] زمانی گفتند: با وجود اینکه عده ما بیشتر است، یوسف و برادرش نزد پدرمان از ما محبوب‌ترند، بی‌شک پدرمان آشکارا گمراه شده است.
#012009
1603933235613561211 [9]
ٱقْتُلُوا۟ يُوسُفَ أَوِ ٱطْرَحُوهُ أَرْضًا يَخْلُ لَكُمْ وَجْهُ أَبِيكُمْ وَتَكُونُوا۟ مِنۢ بَعْدِهِۦ قَوْمًا صَـٰلِحِينَ ٩
[12:9] بیایید یوسف را بکشیم یا او ر او را در بیابان رها کنیم تا توجه پدرمان را به خود جلب کنیم و آنگاه همه ما انسان‌های صالحی خواهیم شد.
#012010
1604934235713571212 [10]
قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ لَا تَقْتُلُوا۟ يُوسُفَ وَأَلْقُوهُ فِى غَيَـٰبَتِ ٱلْجُبِّ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ ٱلسَّيَّارَةِ إِن كُنتُمْ فَـٰعِلِينَ ١٠
[12:10] یکی از آنها گفت: اگر می‌خواهید یوسف رانکشید، او را به چاه بیندازیم تا کاروانی او را بردارد و ببرد.
#012011
160593523581358381 [11]
قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا مَا لَكَ لَا تَأْمَ۫نَّا عَلَىٰ يُوسُفَ وَإِنَّا لَهُۥ لَنَـٰصِحُونَ ١١
[12:11] گفتند: ای پدر، چرا ما را در مورد یوسف امین نمی‌دانی، در حالی که می‌توانیم مربی او باشیم؟
#012012
1606936235913591213 [12]
أَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا يَرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ ١٢
[12:12] فردا او را با ما بفرست تا بدود و بازی کند و ما حتماً از او نگهبانی خواهیم کرد.
#012013
160793723601360382 [13]
قَالَ إِنِّى لَيَحْزُنُنِىٓ أَن تَذْهَبُوا۟ بِهِۦ وَأَخَافُ أَن يَأْكُلَهُ ٱلذِّئْبُ وَأَنتُمْ عَنْهُ غَـٰفِلُونَ ١٣
[12:13] گفت: وقتی او را می‌برید، غمگین می‌شوم و می‌ترسم که گرگ او را بخورد و شما متوجه نباشید.
#012014
1608938236113611214 [14]
قَالُوا۟ لَئِنْ أَكَلَهُ ٱلذِّئْبُ وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّآ إِذًا لَّخَـٰسِرُونَ ١٤
[12:14] گفتند: اگر با وجود کثرت گروه ما، گرگ او را بخورد، قطعاً ما زیانکار خواهیم بود.
#012015
1609939236213621215 [15]
فَلَمَّا ذَهَبُوا۟ بِهِۦ وَأَجْمَعُوٓا۟ أَن يَجْعَلُوهُ فِى غَيَـٰبَتِ ٱلْجُبِّ وَأَوْحَيْنَآ إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُم بِأَمْرِهِمْ هَـٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ١٥
[12:15] سپس، اندکی پس از آنکه او را با خود بردند، تصمیم گرفتند که او را در چاه بیندازند. و به او وحی کردیم که قطعاً آنها را از این ماجرا باخبر خواهی کرد، اما آنها نمی‌فهمند.
#012016
1610940236313631216 [16]
وَجَآءُوٓ أَبَاهُمْ عِشَآءً يَبْكُونَ ١٦
[12:16] و در تاریکی شب، گریان نزد پدرشان بازگشتند.
#012017
161194123641364383 [17]
قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَآ إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِندَ مَتَـٰعِنَا فَأَكَلَهُ ٱلذِّئْبُ وَمَآ أَنتَ بِمُؤْمِنٍ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صَـٰدِقِينَ ١٧
[12:17] گفتند: ای پدر، ما رفتیم مسابقه دهیم و یوسف را نزد آذوقه خود گذاشتیم، پس گرگ او را خورد و تو نباید ما را باور کنی، هرچند ما راستگو باشیم.
#012018
16129422365136587313732793434316522062491217 [18]
وَجَآءُو عَلَىٰ قَمِيصِهِۦ بِدَمٍ كَذِبٍ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَٱللَّهُ1373343652249 ٱلْمُسْتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ ١٨
[12:18] و پیراهنش را که به خون دروغین آغشته بود، پیش او آوردند. گفت: «شما حیله‌ای اندیشیده‌اید، پس من به صبر و شکیبایی پناه می‌برم، باشد که خدا مرا در برابر حیله‌های شما یاری کند.»
#012019
1613943236613668741374280344432653207250384 [19]
وَجَآءَتْ سَيَّارَةٌ فَأَرْسَلُوا۟ وَارِدَهُمْ فَأَدْلَىٰ دَلْوَهُۥ قَالَ يَـٰبُشْرَىٰ هَـٰذَا غُلَـٰمٌ وَأَسَرُّوهُ بِضَـٰعَةً وَٱللَّهُ1374344653250 عَلِيمٌۢ بِمَا يَعْمَلُونَ ١٩
[12:19] و کاروانی از آنجا می‌گذشت، سقای خود را فرستادند، و او دلو خود را پایین آورد، گفت: مژده باد اینک پسری. آنها او را در میان اثاثیه خود پنهان کردند، و خدا به آنچه انجام می‌دادند آگاه بود.
#012020
1614944236713671218 [20]
وَشَرَوْهُ بِثَمَنٍۭ بَخْسٍ دَرَٰهِمَ مَعْدُودَةٍ وَكَانُوا۟ فِيهِ مِنَ ٱلزَّٰهِدِينَ ٢٠
[12:20] و او را به چند درهم ارزان فروختند، زیرا به او رغبتی نداشتند.
#012021
16159452368136887513752813454336542082511219 [21]
وَقَالَ ٱلَّذِى ٱشْتَرَىٰهُ مِن مِّصْرَ لِٱمْرَأَتِهِۦٓ أَكْرِمِى مَثْوَىٰهُ عَسَىٰٓ أَن يَنفَعَنَآ أَوْ نَتَّخِذَهُۥ وَلَدًا وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلِنُعَلِّمَهُۥ مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ وَٱللَّهُ1375345654251 غَالِبٌ عَلَىٰٓ أَمْرِهِۦ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ٢١
[12:21] و آن کس که او را از مصر خریده بود، به همسرش گفت: او را به خانه‌ات بپذیر، شاید برای ما سودمند باشد یا او را به فرزندی بپذیریم. و بدین گونه یوسف را در آن سرزمین جای دادیم تا تعبیر خواب به او بیاموزیم. و خدا همواره در اجرای فرمان خود پیروز است، اما بیشتر مردم نمی‌دانند.
#012022
1616946236913691220 [22]
وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُۥٓ ءَاتَيْنَـٰهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ٢٢
[12:22] و چون به رشد و کمال رسید، به او حکمت و دانش عطا کردیم. و ما نیکوکاران را چنین پاداش می‌دهیم. 
#012023
1617947237013708761376282346434655209252385 [23]
وَرَٰوَدَتْهُ ٱلَّتِى هُوَ فِى بَيْتِهَا عَن نَّفْسِهِۦ وَغَلَّقَتِ ٱلْأَبْوَٰبَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ1376346655252 إِنَّهُۥ رَبِّىٓ أَحْسَنَ مَثْوَاىَ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ٢٣
[12:23] و بانوی خانه‌ای که او در آن اقامت داشت، سعی در اغوای او داشت، پس درها را قفل کرد و گفت: «من همه از آن تو هستم.» او گفت: «به خدا پناه می‌برم، او پروردگار من است که بهترین خانه را به من داده است، زیرا او ستمکاران را رستگار نمی‌کند.»
#012024
1618948237113711221 [24]
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِۦ وَهَمَّ بِهَا لَوْلَآ أَن رَّءَا بُرْهَـٰنَ رَبِّهِۦ كَذَٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ ٱلسُّوٓءَ وَٱلْفَحْشَآءَ إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُخْلَصِينَ ٢٤
[12:24] و اگر برهانی از پروردگارش نمی‌دید، نزدیک بود که آن زن به او روی آورد و او نیز نزدیک بود که به آن زن روی آورد. این گونه بدی و زشتی را از او دور کردیم، بی‌شک او از بندگان خالص ما بود.
#012025
1619949237213721222 [25]
وَٱسْتَبَقَا ٱلْبَابَ وَقَدَّتْ قَمِيصَهُۥ مِن دُبُرٍ وَأَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَا ٱلْبَابِ قَالَتْ مَا جَزَآءُ مَنْ أَرَادَ بِأَهْلِكَ سُوٓءًا إِلَّآ أَن يُسْجَنَ أَوْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ٢٥
[12:25] و هر دو به سوی در دویدند و زن پیراهن او را از پشت پاره کرد و شوهرش را دم در یافتند. زن گفت: جزای کسی که به همسر تو نیت بد داشته باشد، جز زندان یا عذاب دردناک چیست؟
#012026
1620950237313731223 [26]
قَالَ هِىَ رَٰوَدَتْنِى عَن نَّفْسِى وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْ أَهْلِهَآ إِن كَانَ قَمِيصُهُۥ قُدَّ مِن قُبُلٍ فَصَدَقَتْ وَهُوَ مِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ ٢٦
[12:26] گفت: او کسی است که مرا به اغوا کشید. شاهدی از خانواده‌ی زن شهادت داد و گفت: اگر پیراهن او از جلو پاره شده، زن راست می‌گوید و او دروغگوست.
#012027
1621951237413741224 [27]
وَإِن كَانَ قَمِيصُهُۥ قُدَّ مِن دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ٢٧
[12:27] اما اگر پیراهنش از پشت پاره شده باشد، زن دروغ می‌گوید و او راستگو است.
#012028
1622952237513751225 [28]
فَلَمَّا رَءَا قَمِيصَهُۥ قُدَّ مِن دُبُرٍ قَالَ إِنَّهُۥ مِن كَيْدِكُنَّ إِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيمٌ ٢٨
[12:28] چون دید پیراهنش از پشت پاره شده است، گفت: این مکر و حیله شماست، و مکر و حیله شما بزرگ است.
#012029
162395323761376386 [29]
يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هَـٰذَا وَٱسْتَغْفِرِى لِذَنۢبِكِ إِنَّكِ كُنتِ مِنَ ٱلْخَاطِـِٔينَ ٢٩
[12:29] ای یوسف، از این موضوع صرف نظر کن. تو باید برای گناهت آمرزش بخواهی، زیرا تو از خطاکاران بوده‌ای.
#012030
1624954237713771226 [30]
وَقَالَ نِسْوَةٌ فِى ٱلْمَدِينَةِ ٱمْرَأَتُ ٱلْعَزِيزِ تُرَٰوِدُ فَتَىٰهَا عَن نَّفْسِهِۦ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا إِنَّا لَنَرَىٰهَا فِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ ٣٠
[12:30] و زنان شهر گفتند که همسر عزیز با جوان خود کامجویی کرده است، او سخت عاشق است، ما او را در گمراهی آشکار می‌بینیم.
#012031
1625955237813788771377283347435656210253387 [31]
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـًٔا وَءَاتَتْ كُلَّ وَٰحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّينًا وَقَالَتِ ٱخْرُجْ عَلَيْهِنَّ فَلَمَّا رَأَيْنَهُۥٓ أَكْبَرْنَهُۥ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَـٰشَ لِلَّهِ مَا هَـٰذَا بَشَرًا إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ ٣١
[12:31] وقتی از شایعات آنها باخبر شد، کسانی را به دنبالشان فرستاد و برایشان جای راحتی فراهم کرد و به هر کدام کاردی داد و گفت: «بروید پیش آنها.» وقتی او را دیدند، چنان از دیدنش شگفت‌زده شدند که دست‌های خود را بریدند و گفتند: «سبحان الله این بشر نیست، این فرشته‌ای بزرگوار است.»
#012032
1626956237913791227 [32]
قَالَتْ فَذَٰلِكُنَّ ٱلَّذِى لُمْتُنَّنِى فِيهِ وَلَقَدْ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفْسِهِۦ فَٱسْتَعْصَمَ وَلَئِن لَّمْ يَفْعَلْ مَآ ءَامُرُهُۥ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونًا مِّنَ ٱلصَّـٰغِرِينَ ٣٢
[12:32] گفت: این همان کسی است که مرا به خاطر خواستنش سرزنش می‌کردید، و من از او کام خواستم، اما او پاکدامنی پیشه کرد، و اگر آنچه را که به او دستور می‌دهم انجام ندهد، او را زندانی و خوار خواهم کرد.
#012033
1627957238013801228 [33]
قَالَ رَبِّ ٱلسِّجْنُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِمَّا يَدْعُونَنِىٓ إِلَيْهِ وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّى كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُن مِّنَ ٱلْجَـٰهِلِينَ ٣٣
[12:33] گفت پروردگارا زندان از آنچه مرا به آن می‌خوانند، برایم خوشایندتر است و اگر نیرنگشان را از من باز نگردانی، ممکن است به آنها تمایل پیدا کنم و از نادانان شوم.
#012034
1628958238113811229 [34]
فَٱسْتَجَابَ لَهُۥ رَبُّهُۥ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ٣٤
[12:34] پس پروردگارش دعای او را اجابت کرد و نیرنگشان را از او منحرف ساخت، همانا او شنوا و داناست.
#012035
1629959238213821230 [35]
ثُمَّ بَدَا لَهُم مِّنۢ بَعْدِ مَا رَأَوُا۟ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَيَسْجُنُنَّهُۥ حَتَّىٰ حِينٍ ٣٥
[12:35] پس از آن، با وجود دیدن تمام شواهد، تصمیم گرفتند او را برای مدتی زندانی کنند.
#012036
1630960238313831231 [36]
وَدَخَلَ مَعَهُ ٱلسِّجْنَ فَتَيَانِ قَالَ أَحَدُهُمَآ إِنِّىٓ أَرَىٰنِىٓ أَعْصِرُ خَمْرًا وَقَالَ ٱلْـَٔاخَرُ إِنِّىٓ أَرَىٰنِىٓ أَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِى خُبْزًا تَأْكُلُ ٱلطَّيْرُ مِنْهُ نَبِّئْنَا بِتَأْوِيلِهِۦٓ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلْمُحْسِنِينَ ٣٦
[12:36] و دو جوان با او وارد زندان شدند. یکی از آنها گفت: «من خواب دیده‌ام که شراب درست می‌کنم.» و دیگری گفت: «من خواب دیده‌ام که نانی بالای سرم می‌برم و پرندگان از آن می‌خورند. ما را از تعبیر آنها آگاه کن، زیرا تو را از صالحان می‌بینیم.»
#012037
1631961238413848781378284348436657211254388 [37]
قَالَ لَا يَأْتِيكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقَانِهِۦٓ إِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيلِهِۦ قَبْلَ أَن يَأْتِيَكُمَا ذَٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِى رَبِّىٓ إِنِّى تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ1378348657254 وَهُم بِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ كَـٰفِرُونَ ٣٧
[12:37] گفت: من از غذایی که شما دو نفر خواهید خورد، پیش از آنکه آن را دریافت کنید، خبر می‌دهم. این را پروردگارم به من آموخته است. من ملتی را که به خدا ایمان ندارند و به آخرت کافرند، ترک کرده‌ام.
#012038
1632962238513858791379,1380285349,350437658,659212255,2561232 [38]
وَٱتَّبَعْتُ مِلَّةَ ءَابَآءِىٓ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ مَا كَانَ لَنَآ أَن نُّشْرِكَ بِٱللَّهِ1379349658255 مِن شَىْءٍ ذَٰلِكَ مِن فَضْلِ ٱللَّهِ1380350659256 عَلَيْنَا وَعَلَى ٱلنَّاسِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ ٣٨
[12:38] بلکه من از ملت پدرانم ابراهیم، اسحاق و یعقوب پیروی می‌کنم. ما هرگز چیزی را شریک خدا قرار نمی‌دهیم. این لطفی از جانب خدا بر ما و بر مردم است، اما بیشتر مردم سپاسگزار نیستند.
#012039
16339632386138688013812863514386602132571233 [39]
يَـٰصَـٰحِبَىِ ٱلسِّجْنِ ءَأَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ ٱللَّهُ1381351660257 ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّارُ ٣٩
[12:39] ای دو رفیق زندانی من، آیا خدایان پراکنده و متعدد بهتر از خدای واحد قهار هستند؟
#012040
1634964238713878811382,1383287352,353439661,662214258,2591234 [40]
مَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِهِۦٓ إِلَّآ أَسْمَآءً سَمَّيْتُمُوهَآ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ1382352661258 بِهَا مِن سُلْطَـٰنٍ إِنِ ٱلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّآ إِيَّاهُ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلْقَيِّمُ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ٤٠
[12:40] شما جز او، جز نام‌هایی را که شما و پدرانتان ساخته‌اید، نمی‌پرستید، در حالی که خدا هیچ دلیلی برای آن نازل نکرده است. حکومت مطلق از آنِ خداست. او فرمان می‌دهد که جز او را نپرستند. این است دین پایدار، اما اکثر مردم نمی‌دانند.
#012041
163596523881388389 [41]
يَـٰصَـٰحِبَىِ ٱلسِّجْنِ أَمَّآ أَحَدُكُمَا فَيَسْقِى رَبَّهُۥ خَمْرًا وَأَمَّا ٱلْـَٔاخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ ٱلطَّيْرُ مِن رَّأْسِهِۦ قُضِىَ ٱلْأَمْرُ ٱلَّذِى فِيهِ تَسْتَفْتِيَانِ ٤١
[12:41] ای دوستان زندانی من، یکی از شما به ارباب خود شراب خواهد داد و اما دیگری به دار آویخته می‌شود و پرندگان از سر او می‌خورند. این مطلبی است که درباره آن سؤال می‌کردید.
#012042
1636966238913891235 [42]
وَقَالَ لِلَّذِى ظَنَّ أَنَّهُۥ نَاجٍ مِّنْهُمَا ٱذْكُرْنِى عِندَ رَبِّكَ فَأَنسَىٰهُ ٱلشَّيْطَـٰنُ ذِكْرَ رَبِّهِۦ فَلَبِثَ فِى ٱلسِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ ٤٢
[12:42] به آن کس که می‌دانست از آن دو نجات می‌یابد، گفت: مرا نزد مولایت یاد کن. پس شیطان یاد پروردگارش را از خاطرش برد و چند سال دیگر در زندان ماند.
#012043
163796723901390390 [43]
وَقَالَ ٱلْمَلِكُ إِنِّىٓ أَرَىٰ سَبْعَ بَقَرَٰتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَسَبْعَ سُنۢبُلَـٰتٍ خُضْرٍ وَأُخَرَ يَابِسَـٰتٍ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَأُ أَفْتُونِى فِى رُءْيَـٰىَ إِن كُنتُمْ لِلرُّءْيَا تَعْبُرُونَ ٤٣
[12:43] و پادشاه گفت: من در خواب دیده‌ام که هفت گاو چاق، هفت گاو لاغر و هفت خوشه سبز و هفت خوشه خشک دیگر را می‌خورند. ای قوم من، اگر تعبیر خواب می‌دانید، مرا از خوابم آگاه کنید.
#012044
1638968239113911236 [44]
قَالُوٓا۟ أَضْغَـٰثُ أَحْلَـٰمٍ وَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيلِ ٱلْأَحْلَـٰمِ بِعَـٰلِمِينَ ٤٤
[12:44] گفتند: خواب‌های بی‌معنی و بی‌اساس، ما به تعبیر خواب آگاه نیستیم.
#012045
1639969239213921237 [45]
وَقَالَ ٱلَّذِى نَجَا مِنْهُمَا وَٱدَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ أَنَا۠ أُنَبِّئُكُم بِتَأْوِيلِهِۦ فَأَرْسِلُونِ ٤٥
[12:45] آن کس که از آن دو نجات یافته بود، اکنون که به یاد آورد، گفت: من شما را از تعبیر آن آگاه می‌کنم، پس مرا بفرستید.
#012046
1640970239313931238 [46]
يُوسُفُ أَيُّهَا ٱلصِّدِّيقُ أَفْتِنَا فِى سَبْعِ بَقَرَٰتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَسَبْعِ سُنۢبُلَـٰتٍ خُضْرٍ وَأُخَرَ يَابِسَـٰتٍ لَّعَلِّىٓ أَرْجِعُ إِلَى ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُونَ ٤٦
[12:46] ای یوسف، ای راستگو، درباره هفت گاو چاق که هفت گاو لاغر را می‌خورند و همچنین هفت خوشه سبز و هفت خوشه خشک دیگر، به ما بگو تا من نزد مردم بروم و آنها بدانند.
#012047
164197123941394391 [47]
قَالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَبًا فَمَا حَصَدتُّمْ فَذَرُوهُ فِى سُنۢبُلِهِۦٓ إِلَّا قَلِيلًا مِّمَّا تَأْكُلُونَ ٤٧
[12:47] گفت: هفت سال زراعت خواهید داشت و از آنچه درو کردید، جز کمی که مصرف می‌کنید، ذخیره خواهید کرد.
#012048
1642972239513951239 [48]
ثُمَّ يَأْتِى مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ سَبْعٌ شِدَادٌ يَأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ إِلَّا قَلِيلًا مِّمَّا تُحْصِنُونَ ٤٨
[12:48] پس از آن، هفت سال سخت فرا می‌رسد که جز اندکی از آنچه اندوخته‌اید، همه را می‌بلعد.
#012049
1643973239613961240 [49]
ثُمَّ يَأْتِى مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ عَامٌ فِيهِ يُغَاثُ ٱلنَّاسُ وَفِيهِ يَعْصِرُونَ ٤٩
[12:49] بعد از آن یک سال می‌گذرد که مردم کمی تسکین می‌یابند و بعد آبمیوه را می‌گیرند.
#012050
1644974239713971241 [50]
وَقَالَ ٱلْمَلِكُ ٱئْتُونِى بِهِۦ فَلَمَّا جَآءَهُ ٱلرَّسُولُ قَالَ ٱرْجِعْ إِلَىٰ رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ ٱلنِّسْوَةِ ٱلَّـٰتِى قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ إِنَّ رَبِّى بِكَيْدِهِنَّ عَلِيمٌ ٥٠
[12:50] و پادشاه گفت: او را نزد من آورید. پس هنگامی که فرستاده نزد او آمد، گفت: برو و از آقایت بپرس ماجرای زنانی که دست‌های خود را بریدند چیست؟ بی‌شک پروردگار من از نیرنگ آنها آگاه است.
#012051
16459752398139888213842883544406632152601242 [51]
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ إِذْ رَٰوَدتُّنَّ يُوسُفَ عَن نَّفْسِهِۦ قُلْنَ حَـٰشَ لِلَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِن سُوٓءٍ قَالَتِ ٱمْرَأَتُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْـَٔـٰنَ حَصْحَصَ ٱلْحَقُّ أَنَا۠ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفْسِهِۦ وَإِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ٥١
[12:51] درباره آن زمانی که یوسف را وسوسه کردید چه می‌گویید؟ گفتند: سبحان الله، ما قصد بدی به او نداشتیم. همسر عزیز گفت: اکنون که حق آشکار شده است، من او را وسوسه کردم و او راستگو بود.
#012052
16469762399139988313852893554416642162611243 [52]
ذَٰلِكَ لِيَعْلَمَ أَنِّى لَمْ أَخُنْهُ بِٱلْغَيْبِ وَأَنَّ ٱللَّهَ1385355664261 لَا يَهْدِى كَيْدَ ٱلْخَآئِنِينَ ٥٢
[12:52] این برای آن است که بداند من در غیابش به او خیانت نکردم و خدا هرگز نقشه خیانتکاران را به جایی نمی‌رساند.
#012053
164797724001400392 [53]
وَمَآ أُبَرِّئُ نَفْسِىٓ إِنَّ ٱلنَّفْسَ لَأَمَّارَةٌۢ بِٱلسُّوٓءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّىٓ إِنَّ رَبِّى غَفُورٌ رَّحِيمٌ ٥٣
[12:53] من از خودم برائت نمی‌جویم، نفس، همواره به بدی فرمان می‌دهد، مگر کسی که مشمول رحمت پروردگارم شده باشد، که پروردگارم آمرزنده و مهربان است.
#012054
1648978240114011244 [54]
وَقَالَ ٱلْمَلِكُ ٱئْتُونِى بِهِۦٓ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِى فَلَمَّا كَلَّمَهُۥ قَالَ إِنَّكَ ٱلْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌ ٥٤
[12:54] و پادشاه گفت: او را نزد من بیاورید تا او را برای خودم استخدام کنم. سپس وقتی با او صحبت کرد، گفت: امروز تو از بزرگان و مورد اعتماد ما هستی.
#012055
1649979240214021245 [55]
قَالَ ٱجْعَلْنِى عَلَىٰ خَزَآئِنِ ٱلْأَرْضِ إِنِّى حَفِيظٌ عَلِيمٌ ٥٥
[12:55] گفت: مرا بر خزانه‌ی کشور بگمار، زیرا من امین و دانا هستم.
#012056
1650980240314031246 [56]
وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِى ٱلْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَآءُ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَن نَّشَآءُ وَلَا نُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ ٥٦
[12:56] و این گونه یوسف را در آن سرزمین متمکن ساختیم، که هر گونه می‌خواست حکومت می‌کرد؛ این گونه رحمت خود را به هر که بخواهیم میدهیم؛ و ما هرگز پاداش نیکوکاران را ضایع نمی‌گذاریم.
#012057
1651981240414041247 [57]
وَلَأَجْرُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ يَتَّقُونَ ٥٧
[12:57] و پاداش آخرت برای کسانی که ایمان آورده و پرهیزگاری کرده‌اند، بهتر است.
#012058
1652982240514051248 [58]
وَجَآءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهُۥ مُنكِرُونَ ٥٨
[12:58] و برادران یوسف آمدند، همین که وارد شدند، یوسف آنها را شناخت، در حالی که آنها او را نشناختند.
#012059
165398324061406393 [59]
وَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمْ قَالَ ٱئْتُونِى بِأَخٍ لَّكُم مِّنْ أَبِيكُمْ أَلَا تَرَوْنَ أَنِّىٓ أُوفِى ٱلْكَيْلَ وَأَنَا۠ خَيْرُ ٱلْمُنزِلِينَ ٥٩
[12:59] و چون آذوقه آنها را داد، گفت: برادر پدری خود را نزد من آورید، آیا نمی‌بینید که من پیمانه را تمام می‌دهم و میزبان خوبی هستم؟
#012060
1654984240714071249 [60]
فَإِن لَّمْ تَأْتُونِى بِهِۦ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِندِى وَلَا تَقْرَبُونِ ٦٠
[12:60] با این حال، اگر او را نزد من نیاوری، هیچ رزقی به شما نخواهد رسید و حتی به آن نزدیک هم نخواهید شد.
#012061
165598524081408394 [61]
قَالُوا۟ سَنُرَٰوِدُ عَنْهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَـٰعِلُونَ ٦١
[12:61] گفتند؛ ما با پدرش در مورد او صحبت خواهیم کرد و حتماً این کار را انجام خواهیم داد.
#012062
1656986240914091250 [62]
وَقَالَ لِفِتْيَـٰنِهِ ٱجْعَلُوا۟ بِضَـٰعَتَهُمْ فِى رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَهَآ إِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ٦٢
[12:62] و به دو جوانش گفت که اموالشان را در کیسه‌هایشان بگذارند، شاید وقتی که به خانواده‌هایشان برگشتند، وقتی فهمیدند، برگردند.
#012063
1657987241014101251 [63]
فَلَمَّا رَجَعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيهِمْ قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَآ أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ ٦٣
[12:63] پس چون نزد پدرشان بازگشتند، گفتند: ای پدر، از داد و ستد منع شدیم، پس برادرمان را با ما بفرست تا روزی بگیریم و ما او را سرپرستی خواهیم کرد.
#012064
16589882411141188413862903564426652172621252 [64]
قَالَ هَلْ ءَامَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَمَآ أَمِنتُكُمْ عَلَىٰٓ أَخِيهِ مِن قَبْلُ فَٱللَّهُ1386356665262 خَيْرٌ حَـٰفِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ٦٤
[12:64] گفت: چگونه می‌توانم تو را بر او امین بدانم، چنانکه پیش از این بر برادرش امین شمردم؟ خدا بهترین نگهبان است و او مهربان‌ترین مهربانان است.
#012065
1659989241214121253 [65]
وَلَمَّا فَتَحُوا۟ مَتَـٰعَهُمْ وَجَدُوا۟ بِضَـٰعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا مَا نَبْغِى هَـٰذِهِۦ بِضَـٰعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ذَٰلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ ٦٥
[12:65] و هنگامی که بارهای خود را گشودند، دیدند که اموالشان به آنها بازگردانده شده است. گفتند: ای پدر، ما انتظار چنین چیزی را نداشتیم. این اموال ما به ما بازگردانده شده است. می‌توانیم برای خانواده‌هایمان آذوقه بیاوریم و از برادرمان مراقبت کنیم و بار شتر بیشتری بگیریم. این رزقی است که به راحتی می‌توان به دست آورد.
#012066
1660990241314138851387,1388291357,358443666,667218263,2641254 [66]
قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُۥ مَعَكُمْ حَتَّىٰ تُؤْتُونِ مَوْثِقًا مِّنَ ٱللَّهِ1387357666263 لَتَأْتُنَّنِى بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يُحَاطَ بِكُمْ فَلَمَّآ ءَاتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ ٱللَّهُ1388358667264 عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌ ٦٦
[12:66] گفت: من او را با شما نخواهم فرستاد تا اینکه در پیشگاه خدا پیمان ببندید که او را نزد من بازگردانید، مگر اینکه کاملاً ناتوان شوید. پس هنگامی که به او وعده دادند، گفت: خدا داور ماست در آنچه می‌گوییم.
#012067
1661991241414148861389,1390292359,360444668,669219265,266395 [67]
وَقَالَ يَـٰبَنِىَّ لَا تَدْخُلُوا۟ مِنۢ بَابٍ وَٰحِدٍ وَٱدْخُلُوا۟ مِنْ أَبْوَٰبٍ مُّتَفَرِّقَةٍ وَمَآ أُغْنِى عَنكُم مِّنَ ٱللَّهِ1389359668265 مِن شَىْءٍ إِنِ ٱلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُتَوَكِّلُونَ ٦٧
[12:67] و گفت: ای پسران من، از یک در وارد نشوید، از درهای مختلف وارد شوید. این کار هیچ سودی برای شما در برابر خدا ندارد، زیرا همه فرمان‌ها از آن خداست، من به او توکل می‌کنم و توکل‌کنندگان نیز به او توکل می‌کنند.
#012068
16629922415141588713912933614456702202671255 [68]
وَلَمَّا دَخَلُوا۟ مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُم مَّا كَانَ يُغْنِى عَنْهُم مِّنَ ٱللَّهِ1391361670267 مِن شَىْءٍ إِلَّا حَاجَةً فِى نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَىٰهَا وَإِنَّهُۥ لَذُو عِلْمٍ لِّمَا عَلَّمْنَـٰهُ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ٦٨
[12:68] و چون به همان طریقی که پدرشان گفته بود رسیدند، هرچند این کار هیچ سودی برایشان در پیشگاه خدا نداشت، اما این درخواستی خصوصی بود که یعقوب می‌خواست انجام شود. و به راستی او دانشی داشت، چنانکه ما به او دانش داده بودیم، اما بیشتر مردم نمی‌دانند.
#012069
1663993241614161256 [69]
وَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيْهِ أَخَاهُ قَالَ إِنِّىٓ أَنَا۠ أَخُوكَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ٦٩
[12:69] و چون به خانه یوسف رسیدند، برادرش را در آغوش گرفت و به او گفت: من برادر تو هستم و از آنچه آنها کردند ناامید مشو.
#012070
1664994241714171257 [70]
فَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ ٱلسِّقَايَةَ فِى رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا ٱلْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسَـٰرِقُونَ ٧٠
[12:70] پس هنگامی که بارهایشان را از کالاها پر کرد، کوزه‌ای در بار برادرش نهاد، آنگاه منادی اعلام کرد: ای کاروان، شما دزد هستید.
#012071
166599524181418396 [71]
قَالُوا۟ وَأَقْبَلُوا۟ عَلَيْهِم مَّاذَا تَفْقِدُونَ ٧١
[12:71] رو به آنها کردند و گفتند: چه چیزی گم کرده‌اید؟
#012072
1666996241914191258 [72]
قَالُوا۟ نَفْقِدُ صُوَاعَ ٱلْمَلِكِ وَلِمَن جَآءَ بِهِۦ حِمْلُ بَعِيرٍ وَأَنَا۠ بِهِۦ زَعِيمٌ ٧٢
[12:72] گفتند: کوزه پادشاه گم شده و هر کس آن را بیاورد، یک بار شتر از آن او خواهد بود و من ضامن آن هستم.
#012073
1667997242014208881392294362446671221268397 [73]
قَالُوا۟ تَٱللَّهِ1392362671268 لَقَدْ عَلِمْتُم مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا كُنَّا سَـٰرِقِينَ ٧٣
[12:73] گفتند: به خدا سوگند، بدانید که ما نیامده‌ایم تا در زمین فساد کنیم و ما دزد نیستیم.
#012074
1668998242114211259 [74]
قَالُوا۟ فَمَا جَزَٰٓؤُهُۥٓ إِن كُنتُمْ كَـٰذِبِينَ ٧٤
[12:74] گفتند: اگر دروغگو باشید، کیفر شما چیست؟
#012075
1669999242214221260 [75]
قَالُوا۟ جَزَٰٓؤُهُۥ مَن وُجِدَ فِى رَحْلِهِۦ فَهُوَ جَزَٰٓؤُهُۥ كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلظَّـٰلِمِينَ ٧٥
[12:75] گفتند: سزای هر کس که آن را نزدش یافتید، این است که او را بازداشت کنید. ما این گونه ستمکاران را کیفر می‌دهیم.
#012076
167010002423142388913932953634476722222691261 [76]
فَبَدَأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَآءِ أَخِيهِ ثُمَّ ٱسْتَخْرَجَهَا مِن وِعَآءِ أَخِيهِ كَذَٰلِكَ كِدْنَا لِيُوسُفَ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِى دِينِ ٱلْمَلِكِ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ1393363672269 نَرْفَعُ دَرَجَـٰتٍ مَّن نَّشَآءُ وَفَوْقَ كُلِّ ذِى عِلْمٍ عَلِيمٌ ٧٦
[12:76] آنها شروع به جستجوی بارهای خود پیش از بار برادرش کردند، پس آن را در بار برادرش یافتند. ما این گونه تدبیر خود را برای یوسف به کمال رساندیم. او نمی‌توانست برادرش را طبق آیین پادشاه نگه دارد؛ این کار جز به خواست خدا انجام نمی‌شود. او هر که را بخواهد به درجه‌ای ارتقا می‌دهد. و برتر از هر دانشمندی، دانشمندتری است.
#012077
167110012424142489013942963644486732232701262 [77]
قَالُوٓا۟ إِن يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌ لَّهُۥ مِن قَبْلُ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِى نَفْسِهِۦ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْ قَالَ أَنتُمْ شَرٌّ مَّكَانًا وَٱللَّهُ1394364673270 أَعْلَمُ بِمَا تَصِفُونَ ٧٧
[12:77] گفتند: او دزدی می‌کند، همانطور که برادرش قبلاً دزدی کرد. یوسف این را پنهان داشت و برای آنها آشکار نکرد. گفت: شما واقعاً بدکار هستید و خدا به آنچه توصیف می‌کنید داناتر است.
#012078
16721002242514251263 [78]
قَالُوا۟ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ إِنَّ لَهُۥٓ أَبًا شَيْخًا كَبِيرًا فَخُذْ أَحَدَنَا مَكَانَهُۥٓ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلْمُحْسِنِينَ ٧٨
[12:78] گفتند ای عزیز، او پدر پیری دارد، یکی از ما را به جای او بگیر، ما تو را از پرهیزکاران می‌بینیم.
#012079
16731003242614268911395297365449674224271398 [79]
قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ1395365674271 أَن نَّأْخُذَ إِلَّا مَن وَجَدْنَا مَتَـٰعَنَا عِندَهُۥٓ إِنَّآ إِذًا لَّظَـٰلِمُونَ ٧٩
[12:79] گفت: پناه بر خدا اگر جز کسی را که مال خود را نزد او یافته‌ایم، کسی را بگیرم، که قطعاً ستم کرده‌ایم.
#012080
16741004242714278921396,1397298366,367450675,676225272,2731264 [80]
فَلَمَّا ٱسْتَيْـَٔسُوا۟ مِنْهُ خَلَصُوا۟ نَجِيًّا قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُم مَّوْثِقًا مِّنَ ٱللَّهِ1396366675272 وَمِن قَبْلُ مَا فَرَّطتُمْ فِى يُوسُفَ فَلَنْ أَبْرَحَ ٱلْأَرْضَ حَتَّىٰ يَأْذَنَ لِىٓ أَبِىٓ أَوْ يَحْكُمَ ٱللَّهُ1397367676273 لِى وَهُوَ خَيْرُ ٱلْحَـٰكِمِينَ ٨٠
[12:80] پس چون از مذاکره برای آزادی او ناامید شدند، بزرگترینشان گفت: آیا نمی‌دانید که در پیشگاه خدا با پدرتان پیمان بستید و پیش از این در مورد یوسف تقصیر کردید؟ پس من از این سرزمین بیرون نمی‌روم تا پدرم اجازه دهد یا خدا درباره من حکم کند، که او بهترین داوران است.
#012081
16751005242814281265 [81]
ٱرْجِعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيكُمْ فَقُولُوا۟ يَـٰٓأَبَانَآ إِنَّ ٱبْنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدْنَآ إِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حَـٰفِظِينَ ٨١
[12:81] نزد پدرتان برگردید و به او بگوئید: ای پدر، پسرت دزدی کرد، ما شاهد آن نبودیم، اما از آن مطلع شدیم و نتوانستیم از چیزی که نمی‌دیدیم، خودداری کنیم.
#012082
16761006242914291266 [82]
وَسْـَٔلِ ٱلْقَرْيَةَ ٱلَّتِى كُنَّا فِيهَا وَٱلْعِيرَ ٱلَّتِىٓ أَقْبَلْنَا فِيهَا وَإِنَّا لَصَـٰدِقُونَ ٨٢
[12:82] و از جماعتی که با آنها بودیم و از کاروانی که با آنها بودیم بپرسید، و ما راست می‌گوییم.
#012083
16771007243014308931398299368451677226274399 [83]
قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبْرٌ جَمِيلٌ عَسَى ٱللَّهُ1398368677274 أَن يَأْتِيَنِى بِهِمْ جَمِيعًا إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ ٨٣
[12:83] گفت: شما تدبیری اندیشیده‌اید، پس من شکیبایی می‌کنم، باشد که خدا همه آنها را به من بازگرداند، که او دانای حکیم است.
#012084
16781008243114311267 [84]
وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَـٰٓأَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَٱبْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ ٱلْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ ٨٤
[12:84] و از آنها روى برگرداند و گفت: «آه، دلم براى یوسف تنگ شده است» و چشمانش از اندوه سفید شده بود و بسیار ناراحت بود.
#012085
167910092432143289413993003694526782272751268 [85]
قَالُوا۟ تَٱللَّهِ1399369678275 تَفْتَؤُا۟ تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّىٰ تَكُونَ حَرَضًا أَوْ تَكُونَ مِنَ ٱلْهَـٰلِكِينَ ٨٥
[12:85] گفتند: به خدا سوگند، پیوسته یوسف را یاد خواهی کرد تا بیمار شوی یا بمیری.
#012086
16801010243314338951400,1401301370,371453679,680228276,2771269 [86]
قَالَ إِنَّمَآ أَشْكُوا۟ بَثِّى وَحُزْنِىٓ إِلَى ٱللَّهِ1400370679276 وَأَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ1401371680277 مَا لَا تَعْلَمُونَ ٨٦
[12:86] گفت: من از اندوهم به خدا شکایت می‌کنم و از خدا چیزهایی می‌دانم که شما نمی‌دانید.
#012087
16811011243414348961402,1403302372,373454681,682229278,2791270 [87]
يَـٰبَنِىَّ ٱذْهَبُوا۟ فَتَحَسَّسُوا۟ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوا۟ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ1402372681278 إِنَّهُۥ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ1403373682279 إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْكَـٰفِرُونَ ٨٧
[12:87] ای پسران من، بروید و از یوسف و برادرش تحقیق کنید و از رحمت خدا ناامید نشوید، زیرا جز کافران، کسی از رحمت خدا ناامید نمی‌شود.
#012088
168210122435143589714043033744556832302801271 [88]
فَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ قَالُوا۟ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا ٱلضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَـٰعَةٍ مُّزْجَىٰةٍ فَأَوْفِ لَنَا ٱلْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَآ إِنَّ ٱللَّهَ1404374683280 يَجْزِى ٱلْمُتَصَدِّقِينَ ٨٨
[12:88] پس چون نزد او رسیدند، گفتند: ای عزیز، ما و خانواده‌مان در سختی و رنج بوده‌ایم و متاع کمی آورده‌ایم، پس پیمانه ما را کامل بده و بر ما صدقه بده، که خدا صدقه ‌دهندگان را پاداش می‌دهد.
#012089
1683101324361436400 [89]
قَالَ هَلْ عَلِمْتُم مَّا فَعَلْتُم بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذْ أَنتُمْ جَـٰهِلُونَ ٨٩
[12:89] گفت: آیا به یاد دارید که با یوسف و برادرش چه کردید، آنگاه که نادان بودید؟
#012090
16841014243714378981405,1406304375,376456684,685231281,2821272 [90]
قَالُوٓا۟ أَءِنَّكَ لَأَنتَ يُوسُفُ قَالَ أَنَا۠ يُوسُفُ وَهَـٰذَآ أَخِى قَدْ مَنَّ ٱللَّهُ1405375684281 عَلَيْنَآ إِنَّهُۥ مَن يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ ٱللَّهَ1406376685282 لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ ٩٠
[12:90] گفتند: «تو قطعاً یوسف هستی.» گفت: «من یوسف هستم و این برادر من است. خدا به ما منت نهاده است. زیرا این [مقام] برای کسانی است که تقوا پیشه کنند و شکیبایی ورزند، زیرا خدا پاداش نیکوکاران را ضایع نمی‌کند.»
#012091
16851015243814388991407,1408305377,378457686,687232283,2841273 [91]
قَالُوا۟ تَٱللَّهِ1407377686283 لَقَدْ ءَاثَرَكَ ٱللَّهُ1408378687284 عَلَيْنَا وَإِن كُنَّا لَخَـٰطِـِٔينَ ٩١
[12:91] گفتند: به خدا سوگند، قطعاً خدا تو را بر ما برگزیده است و ما واقعاً ستمکار بودیم.
#012092
168610162439143990014093063794586882332851274 [92]
قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ ٱلْيَوْمَ يَغْفِرُ ٱللَّهُ1409379688285 لَكُمْ وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ٩٢
[12:92] گفت: امروز بر شما سرزنشی نیست، خدا شما را می‌بخشد، و او مهربان‌ترین مهربانان است.
#012093
16871017244014401275 [93]
ٱذْهَبُوا۟ بِقَمِيصِى هَـٰذَا فَأَلْقُوهُ عَلَىٰ وَجْهِ أَبِى يَأْتِ بَصِيرًا وَأْتُونِى بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ ٩٣
[12:93] این پیراهن مرا ببرید و آن را روی صورت پدرم بیندازید، او دوباره بینا می‌شود و با خانواده‌هایتان برمی‌گردد.
#012094
16881018244114411276 [94]
وَلَمَّا فَصَلَتِ ٱلْعِيرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّى لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْلَآ أَن تُفَنِّدُونِ ٩٤
[12:94] همین که کاروان نزدیک می‌شد، پدرشان گفت: «من بوی یوسف را حس می‌کنم، هرچند ممکن است آن را به پیری نسبت دهید.»
#012095
168910192442144290114103073804596892342861277 [95]
قَالُوا۟ تَٱللَّهِ1410380689286 إِنَّكَ لَفِى ضَلَـٰلِكَ ٱلْقَدِيمِ ٩٥
[12:95] گفتند: به خدا سوگند که هنوز مانند گذشته در حیرت و سرگردانی هستی.
#012096
169010202443144390214113083814606902352871278 [96]
فَلَمَّآ أَن جَآءَ ٱلْبَشِيرُ أَلْقَىٰهُ عَلَىٰ وَجْهِهِۦ فَٱرْتَدَّ بَصِيرًا قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّىٓ أَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ1411381690287 مَا لَا تَعْلَمُونَ ٩٦
[12:96] پس چون مژده‌دهنده آمد و آن را بر صورتش انداخت و او بینا شد، گفت: آیا به شما نگفتم که من از خدا چیزهایی می‌دانم که شما نمی‌دانید؟
#012097
1691102124441444401 [97]
قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا ٱسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَآ إِنَّا كُنَّا خَـٰطِـِٔينَ ٩٧
[12:97] گفتند: ای پدر، برای گناهان ما آمرزش بخواه، که ما خطاکار بودیم.
#012098
16921022244514451279 [98]
قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّىٓ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ٩٨
[12:98] گفت: «به زودی از پروردگارم برای شما آمرزش می‌خواهم، که او آمرزنده و مهربان است.»
#012099
169310232446144690314123093824616912362881280 [99]
فَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيْهِ أَبَوَيْهِ وَقَالَ ٱدْخُلُوا۟ مِصْرَ إِن شَآءَ ٱللَّهُ1412382691288 ءَامِنِينَ ٩٩
[12:99] چون به خانه یوسف رسیدند، پدر و مادرش را در آغوش گرفت و گفت: «به مصر وارد شوید که به خواست خدا در امنیت کامل خواهید بود.»
#012100
16941024244714471281 [100]
وَرَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى ٱلْعَرْشِ وَخَرُّوا۟ لَهُۥ سُجَّدًا وَقَالَ يَـٰٓأَبَتِ هَـٰذَا تَأْوِيلُ رُءْيَـٰىَ مِن قَبْلُ قَدْ جَعَلَهَا رَبِّى حَقًّا وَقَدْ أَحْسَنَ بِىٓ إِذْ أَخْرَجَنِى مِنَ ٱلسِّجْنِ وَجَآءَ بِكُم مِّنَ ٱلْبَدْوِ مِنۢ بَعْدِ أَن نَّزَغَ ٱلشَّيْطَـٰنُ بَيْنِى وَبَيْنَ إِخْوَتِىٓ إِنَّ رَبِّى لَطِيفٌ لِّمَا يَشَآءُ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ ١٠٠
[12:100] و پدر و مادرش را بر تخت سلطنت بالا برد و آنها او را گرامی داشتند، و او گفت: ای پدر، این تعبیر خواب قدیمی من است که پروردگارم آن را به من رسانید. و به راستی او با من به بهترین شکل رفتار کرد، هنگامی که مرا از زندان آزاد کرد و شما را از بیابان بیرون آورد، پس از آنکه شیطان میان من و برادرانم کدورت ایجاد کرد. پروردگار من نسبت به هر که بخواهد مهربان است. به راستی او دانا و حکیم است.
#012101
1695102524481448402 [101]
رَبِّ قَدْ ءَاتَيْتَنِى مِنَ ٱلْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِى مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ فَاطِرَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ أَنتَ وَلِىِّۦ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ تَوَفَّنِى مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّـٰلِحِينَ ١٠١
[12:101] پروردگارا، تو به من پادشاهی عطا کردی و تعبیر خواب به من آموختی. ای آغازگر فراق و امر، تو در دنیا و آخرت یاور من هستی، مرا به عنوان یک صلح‌طلب به پایان برسان و مرا به صالحان ملحق کن.
#012102
16961026244914491282 [102]
ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوٓا۟ أَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُونَ ١٠٢
[12:102] این خبری از تاریخ ناگفته است که به تو وحی می‌کنیم، زیرا تو هنگامی که آنها در امور خود تصمیم می‌گرفتند و نقشه‌های شوم خود را می‌کشیدند، حضور نداشتی.
#012103
1697102724501450403 [103]
وَمَآ أَكْثَرُ ٱلنَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ ١٠٣
[12:103] و اکثر مردم هر چقدر هم که با جدیت تلاش کنید، باور نخواهند کرد.
#012104
16981028245114511283 [104]
وَمَا تَسْـَٔلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَـٰلَمِينَ ١٠٤
[12:104] و تو از آنها مزدی نخواهی؛ این [هدایت] جز تذکّری برای همه مردم نیست.
#012105
16991029245214521284 [105]
وَكَأَيِّن مِّنْ ءَايَةٍ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ ١٠٥
[12:105] و نشانه های بسیاری در خلأ و ماده از کنارشان می گذرد، اما آنها از آنها روی می گردانند.
#012106
170010302453145390414133103834626922372891285 [106]
وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُم بِٱللَّهِ1413383692289 إِلَّا وَهُم مُّشْرِكُونَ ١٠٦
[12:106] و بیشترشان به خدا ایمان نمی‌آورند، مگر اینکه برای او شریک قرار دهند.
#012107
17011031245414549051414311384463693238290404 [107]
أَفَأَمِنُوٓا۟ أَن تَأْتِيَهُمْ غَـٰشِيَةٌ مِّنْ عَذَابِ ٱللَّهِ1414384693290 أَوْ تَأْتِيَهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ١٠٧
[12:107] آیا آنها معتقدند که عذابی فراگیر از جانب خدا به سراغشان نخواهد آمد، یا قیامت ناگهان و زمانی که هرگز انتظارش را ندارند، فرا نخواهد رسید؟
#012108
17021032245514559061415,1416312385,386464694,695239291,2921286 [108]
قُلْ هَـٰذِهِۦ سَبِيلِىٓ أَدْعُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ1415385694291 عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا۠ وَمَنِ ٱتَّبَعَنِى وَسُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ1416386695292 وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ١٠٨
[12:108] بگو این راه من است که بر اساس چراغی به سوی خدا دعوت می‌کنم، من و هر که از من پیروی کند، و منزه است خدا و من از کسانی نیستم که برای خدا شریک قرار می‌دهند.
#012109
1703103324561456405 [109]
وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُّوحِىٓ إِلَيْهِم مِّنْ أَهْلِ ٱلْقُرَىٰٓ أَفَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَدَارُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ١٠٩
[12:109] و پیش از تو جز مردانی از ساکنان آبادی‌های گوناگون نفرستادیم. آیا در زمین سیر نمی‌کنند تا ببینند عاقبت کسانی که پیش از آنها بودند چگونه بوده است؟ و بی‌شک سرای آخرت برای کسانی که پرهیزگارند بهتر است. آیا عقل خود را به کار نمی‌گیرند؟
#012110
17041034245714571287 [110]
حَتَّىٰٓ إِذَا ٱسْتَيْـَٔسَ ٱلرُّسُلُ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا۟ جَآءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّىَ مَن نَّشَآءُ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ ٱلْقَوْمِ ٱلْمُجْرِمِينَ ١١٠
[12:110] آنگاه که فرستادگان ما ناامید شدند و پنداشتند که به آنها دروغ گفته شده است، یاری ما به سراغشان آمد، پس هر که را خواستیم نجات دادیم، و گروه گناهکاران از عذاب ما در امان نماندند.
#012111
17051035245814581288 [111]
لَقَدْ كَانَ فِى قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَىٰ وَلَـٰكِن تَصْدِيقَ ٱلَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَىْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ١١١
[12:111] به راستی در سرگذشت آنها، برای صاحبان بصیرت، عبرتی است. این حدیث ساختگی نیست، بلکه آنچه را که از قبل به آن اعتقاد داشتند، تأیید می‌کند و جزئیات همه چیز را بیان می‌کند و برای اهل ایمان، هدایت و رحمت است.