[42:1] حم

[42:2] عسق

[42:3] این گونه از جانب خدا عزیز و حکیم به تو و کسانی که پیش از تو بودند وحی شده است.

[42:4] هر چه در خلأ و در ماده است، از آن اوست و او والا و بزرگ است.

[42:5] نزدیک است که خلأ از بالای سرشان پاره شود. و فرشتگان پروردگارشان را تسبیح و ستایش می‌کنند و برای کسانی که در ماده گرفتار شده‌اند، طلب آمرزش می‌کنند. مسلماً خدا بسیار آمرزنده و مهربان است.

[42:6] و کسانی که غیر از او را به عنوان ولیّ خود برمی‌گزینند، خدا نگهبان آنهاست و تو وکیل آنها نیستی.

[42:7] و بدین گونه قرآنی عربی به تو وحی کردیم تا امت مرکزی و هر که را که [پیامش] به او برسد، هشدار دهی و از روز احضار که شکی در آن نیست، بترسانی؛ برخی در بهشت و برخی در دوزخ خواهند بود.

[42:8] اگر خدا می‌خواست، می‌توانست همه را امت واحدی قرار دهد، ولی هر که را بخواهد در رحمت خود داخل می‌کند. و ستمگران را هیچ یار و یاوری نخواهد بود.

[42:9] آیا جز او پروردگارانی گرفته‌اند؟ خدا پروردگار است و اوست که مردگان را زنده می‌کند و او بر هر چیزی تواناست.

[42:10] هر چیزی که مایه اختلاف شما باشد، قضاوت آن با خداست. این است خدا، پروردگار من، بر او توکل می‌کنم و به سوی او توبه می‌کنم.

[42:11] آغازگر خلأ و ماده. از خودتان همسرانی پدید آورد و از دام‌ها جفت‌هایی پدید آورد. این‌گونه شما را تکثیر می‌کند. هیچ چیز مانند او نیست. و او شنوا و بیناست.

[42:12] کلیدهای خلأ و ماده از آن اوست؛ روزی را برای هر که بخواهد، فراوان یا محدود می‌کند؛ و او به هر چیزی داناست.

[42:13] همان دینی را که برای نوح مقرر داشت، برای شما نیز مقرر کرد، و آنچه به تو وحی کردیم، همان چیزی است که به ابراهیم، موسی و عیسی مقرر داشتیم؛ این دین را برپا دارید و در آن تفرقه نیندازید. دعوت تو برای کسانی که برای خدا شریک قرار می‌دهند، سنگین است. خدا هر که را بخواهد برای خود برمی‌گزیند و کسانی را که توبه کنند به سوی خود هدایت می‌کند.

[42:14] و متفرق نشدند جز پس از آنکه علم یافتند، به سبب حسادتی که میانشان بود. اگر بخاطر فرمانی که پروردگارت از پیش مقرر داشته بود، نبود، بی‌درنگ بین آنها قضاوت می‌شد. و بی‌شک کسانی که پس از آن، کتاب را به ارث بردند، سخت در شک و تردیدند.

[42:15] پس دعوت کن و همانطور که مأمور شده‌ای، پایداری کن و از خواسته‌های آنها پیروی مکن و بگو: من به تمام کتاب‌های نازل شده از سوی خدا ایمان دارم و مأمورم که در میان شما به عدالت رفتار کنم. خدا پروردگار ما و پروردگار شماست، ما مسئول اعمال خود هستیم و شما مسئول اعمال خود. هیچ بحثی بین ما و شما نیست. خدا همه ما را جمع خواهد کرد و سرانجام به سوی اوست.

[42:16] کسانی که پس از اجابت دعوت خدا، درباره او مجادله می‌کنند، حجتشان نزد پروردگارشان باطل است، سزاوار خشم شده‌اند و عذابی سخت برایشان آماده شده است.

[42:17] خداست که کتاب را به حق و عدل نازل کرد. و شما بی‌خبرید، که شاید قیامت بسیار نزدیک است.

[42:18] کسانی که به آن ایمان ندارند، آن را به چالش می‌کشند. اما مؤمنان از آن می‌ترسند و می‌دانند که آن حق است. مسلماً کسانی که به قیامت شک دارند، سخت گمراه شده‌اند.

[42:19] خدا نسبت به بندگانش مهربان است، به هر که بخواهد روزی می‌دهد، و او قادر مطلق و شکست‌ناپذیر است.

[42:20] هر که کشت آخرت را بخواهد، کشتش را افزون می‌کنیم و هر که کشت دنیا را بخواهد، از آن به او می‌دهیم، اما در آخرت نصیبی ندارد.

[42:21] آیا شریکانی برای خدا دارند که بدون اجازه خدا، دینی برایشان وضع کرده‌اند؟ اگر کلمه‌ای از پیش تعیین شده نبود، بی‌درنگ قضاوت می‌شدند. و بی‌شک ستمگران عذابی دردناک خواهند داشت.

[42:22] ستمگران را خواهی دید که از آنچه به دست آورده‌اند، بیمناکند، اما این واقعیت است. اما کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌اند، در باغ‌های بهشت ​​جاودان خواهند بود. هر چه بخواهند نزد پروردگارشان برایشان فراهم است. این بزرگترین نعمت است.

[42:23] خدا این چنین بندگانش را که ایمان آورده و عمل صالح انجام می‌دهند، بشارت می‌دهد. بگو: من از شما هیچ مزدی نمی‌خواهم، جز دوست داشتن خویشاوندان. و هر کس نیکی‌ای انجام دهد، ما آن را برای او افزون می‌کنیم. بی‌گمان خدا آمرزنده و سپاسگزار است.

[42:24] یا بگویند: او به خدا دروغ بسته است، در حالی که اگر خدا می‌خواست، بر دل تو مهر می‌زد. و خدا با سخنان خود باطل را محو و حق را پابرجا می‌کند، بی‌گمان او از درون دل‌ها آگاه است.

[42:25] اوست که توبه را از بندگانش می‌پذیرد و از بدی‌ها درمی‌گذرد و می‌داند چه می‌کنید.

[42:26] و او به کسانی که ایمان دارند و زندگی پرهیزکارانه‌ای را در پیش می‌گیرند، پاسخ می‌دهد و آنها را با فیض خود غرق می‌کند. در مورد کافران، آنها رنج شدیدی را متحمل خواهند شد.

[42:27] اگر خدا روزی بندگانش را وسعت دهد، در زمین طغیان می‌کنند، ولی او به اندازه‌ای که اراده کرده است، می‌فرستد، بی‌گمان او به بندگانش آگاه و بیناست.

[42:28] اوست که باران را پس از ناامیدی مردم نازل می‌کند و رحمت خود را می‌گستراند؛ و اوست پروردگار ستوده.

[42:29] و از جمله نشانه‌های او آفرینش خلأ و ماده و موجوداتی است که در آنها پراکنده کرده است. و او قدرت نهایی را دارد که هر زمان بخواهد همه آنها را احضار کند.

[42:30] هر بدی که به شما می‌رسد، به خاطر کارهایی است که با دست خود انجام داده‌اید و او از بسیاری درمی‌گذرد.

[42:31] و شما نمی‌توانید در زمین معجزه کنید. و جز خدا کسی را به عنوان مولا و یاور نخواهید داشت.

[42:32] و از نشانه‌های او کشتی‌هایی است که همچون پرچم‌هایی در دریا روانند.

[42:33] اگر او بخواهد باد را ساکن می‌کند، سپس آنها بر فراز آن بی‌حرکت می‌مانند. در این نشانه‌هایی برای هر شکیبای سپاسگزاری است.

[42:34] یا ممکن است آنها را به خاطر اعمالشان هلاک کند؛ با این حال، بسیاری را می‌بخشد.

[42:35] کسانی که در آیات ما اختلاف می‌کنند، به زودی خواهند دید که هیچ راه فراری برایشان نیست.

[42:36] آنچه به شما داده شده، متاع زودگذر زندگی دنیاست و آنچه نزد خداست، برای کسانی که ایمان آورده و بر پروردگارشان توکل می‌کنند، بهتر و پایدارتر است.

[42:37] اینها کسانی هستند که از گناهان کبیره و زشتی‌ها دوری می‌کنند و هنگامی که خشمگین می‌شوند، عفو می‌کنند.

[42:38] کسانی که دعوت پروردگارشان را اجابت می‌کنند و نماز را به پا می‌دارند و کارهایشان را با مشورت یکدیگر انجام می‌دهند و از آنچه به آنها روزی داده‌ایم، انفاق می‌کنند.

[42:39] و هنگامی که با تجاوزی روبرو می‌شوند، از خود دفاع می‌کنند.

[42:40] اگرچه کیفر هر کار بدی، همان کار بد است، اما کسانی که عفو کنند و پرهیزگاری پیشه کنند، پاداش آنها با خداست. به راستی که او تجاوزکاران را دوست ندارد.

[42:41] و اگر کسی پس از ستمی که به او شده، از خود دفاع کند، سرزنشی بر او نیست.

[42:42] تنها سرزنش بر کسانی است که به مردم ستم می‌کنند و در زمین از حد می‌گذرند و حق را نمی‌شناسند، برای آنها عذاب دردناکی خواهد بود.

[42:43] و اگر کسی به صبر و گذشت پناه ببرد، به راستی از قدرت شخصیت اوست.

[42:44] و هر که را خدا گمراه کند، جز او هیچ یاوری نخواهد داشت. و ستمگران را می‌بینی که در عذابند و می‌گویند: آیا راه نجاتی هست؟

[42:45] و آنها را می‌بینی که از روی فروتنی، در برابر آن خاضع شده‌اند و سعی می‌کنند نگاه نکنند. و مؤمنان می‌گویند: در واقع، زیانکاران کسانی هستند که در روز قیامت، جان خود و خانواده‌شان را از دست داده‌اند. مسلماً ستمکاران در عذاب ابدی هستند.

[42:46] و جز خدا، هیچ یاوری نخواهند داشت که یاریشان کند، و هر که را خدا گمراه کند، هرگز راه خود را نخواهد یافت.

[42:47] پیش از فرا رسیدن روزی که هیچ گریزگاهی از خدا برای هیچ کس نیست، پروردگارتان را اجابت کنید. و در آن روز هیچ پناهگاهی و هیچ انکاری برای شما نخواهد بود.

[42:48] پس اگر رویگردان شوند، ما تو را نگهبان آنها نفرستاده‌ایم. تنها وظیفه تو رساندن آشکار است. و هنگامی که به انسان رحمتی از جانب خود بچشانیم، به آن شادمان می‌شود، و هنگامی که به خاطر اعمال خود، آسیبی به او می‌رسد، انسان ناسپاس می‌شود.

[42:49] فرمانروایی بر خلأ و ماده از آن خداست. او هر چه بخواهد می‌آفریند. به هر که بخواهد دختر و به هر که بخواهد پسر می‌دهد.

[42:50] یا شما را نر و ماده جفت می‌کند و هر که را بخواهد عقیم می‌سازد، بی‌گمان او دانا و تواناست.

[42:51] خدا با هیچ بشری سخن نمی‌گوید مگر از طریق وحی، یا از پشت پرده، یا رسولی می‌فرستد، سپس به فرمان خود هر چه بخواهد وحی می‌کند، به راستی که او والا و حکیم است.

[42:52] و بدین گونه ما به فرمان خود، به وسیله روحی به تو وحی کردیم. تو انتظار نداشتی که کتاب و ایمان به تو برسد، ولی ما آن را نوری قرار دادیم که به وسیله آن هر کس از بندگان خود را که بخواهیم هدایت می‌کنیم. تو به راستی به راه راست هدایت می‌کنی.

[42:53] راه خدایی که هر آنچه در خلأ و هر آنچه در ماده است از آن اوست. مطلقاً، همه امور به خدا ارجاع داده می‌شوند.