[5:1] ای مؤمنان، به پیمان‌ها وفا کنید. چهارپایان برای شما حلال شده است، مگر آنچه بر شما خوانده می‌شود؛ و شکار در مدتی که بر شما حرام شده است، حرام است. بی‌گمان خدا به هر چه بخواهد حکم می‌کند.

[5:2] ای مؤمنان، شعائر خدا، ماه‌های حرام، قربانی‌ها، و گردن‌بندهایشان، و کسانی را که به سوی خانه‌ی حرام می‌روند و فضل و خشنودی پروردگارشان را می‌جویند، نقض نکنید. پس از پایان دوره‌ی ممنوعیت، می‌توانید شکار کنید. دشمنی با مردمی که شما را از مسجد الحرام باز داشتند، شما را به تجاوز تحریک نکند. در کارهای نیک و پرهیزگاری به یکدیگر کمک کنید، اما در کارهای گناه و تجاوز همکاری نکنید. از خدا بترسید. همانا عذاب سخت از آن خداست.

[5:3] حرام است بر شما مردار، خون، گوشت خوک و آنچه برای غیر خدا نذر شده است، و همچنین آنچه با خفه شدن، یا با اصابت چیزی یا بیماری، یا افتادن از بلندی، یا شاخ زدن، یا خورده شدن توسط حیوان وحشی بمیرد، مگر اینکه زنده باشد و بتوانید آن را ذبح کنید، و همچنین آنچه در مقابل بت‌ها ذبح شود و با مسابقه تیراندازی از هم جدا نکنید. همه اینها از جانب شما پلید است. امروز کافران ایمان شما را انکار کردند، پس از آنها نترسید و تقوا پیشه کنید. امروز ایمان شما را کامل کردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و پیشنهاد صلح را به عنوان دین شما پذیرفتم. پس اگر کسی بدون سوء نیت عمدی از گرسنگی مجبور شود، پس خدا آمرزنده و مهربان است.

[5:4] از تو می‌پرسند چه چیزی برایشان حلال شده است؟ بگو: چیزهای پاکیزه برای شما حلال شده است، و آنچه حیوانات شکاری تربیت‌شده‌تان برای شما محفوظ می‌دارند، شما آنها را طبق آنچه خدا به شما آموخته است، تربیت می‌کنید. پس از آنچه برای شما می‌گیرند بخورید و نام خدا را بر آن ببرید. و از خدا بترسید، زیرا خدا سریع الحساب است.

[5:5] امروز همه چیزهای پاکیزه برای شما حلال است، و طعام اهل کتاب برای شما و طعام شما برای آنها حلال است، و همچنین زنان پاکدامن مؤمن و زنان پاکدامن اهل کتاب‌های پیشین، مادامی که مزدشان را به آنها بدهید، در صورتی که پاکدامن باشند، مرتکب عمل حرام نشوند و دوستان پنهانی نگیرند. و هر که به ایمان کافر شود، عمل خود را باطل کرده و در آخرت از زیانکاران خواهد بود.

[5:6] ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هنگامی که نماز را به جا می‌آورید، صورت و دست‌هایتان را تا آرنج‌ها بشویید، سرهایتان را برای شفا مسح کنید و پاهایتان را تا قوزک‌ها بشویید. اما اگر به خاطر ارضای جنسی، ناپاک شدید، غسل کنید. و اگر بیمار یا در سفر بودید و آب نیافتید، و کسی از شما مدفوع داشت یا با زنان تماس داشت، پس با خاک پاک وضو بگیرید و صورت و دست‌هایتان را برای شفا مسح کنید. خدا نمی‌خواهد شما را به سختی بیندازد، بلکه می‌خواهد شما را پاکیزه کند و نعمت‌هایش را بر شما کامل کند، باشد که سپاسگزار باشید.

[5:7] و نعمت خدا را بر خود و پیمان او را و اینکه شما را به وسیله آن تقویت کرد، به یاد آورید، آنگاه که اعلام کردید که ما شنیدیم و اطاعت کردیم، و از خدا بترسید، که خدا به درون دل‌ها داناست.

[5:8] ای کسانی که ایمان آورده‌اید، برای خدا به عدالت قیام کنید و گواهانِ عدالت باشید و دشمنی با گروهی شما را به جانبداری از خود نکشاند. باید عدالت ورزید که به تقوا نزدیک‌تر است و از خدا بترسید، که خدا به آنچه انجام می‌دهید آگاه است.

[5:9] خدا به کسانی که ایمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند، وعده آمرزش و پاداش بزرگی داده است.

[5:10] و اما کسانی که ایمان نیاوردند و آیات ما را تکذیب کردند، آنها اهل دوزخند.

[5:11] ای کسانی که ایمان آورده‌اید، نعمت خدا را بر خود به یاد آورید، آنگاه که گروهی دست تجاوز به سوی شما گشودند، خدا دستشان را از شما بازداشت، پس از خدا بترسید، و مؤمنان باید بر خدا توکل کنند.

[5:12] و خدا از بنی‌اسرائیل پیمان گرفت و از میان آنها دوازده رهبر برانگیخت و خدا گفت: «من با شما هستم، مادامی که نماز را برپا دارید و زکات بدهید و به رسولان من ایمان بیاورید و آنها را یاری کنید و به خدا قرض نیکی بدهید، گناهان شما را می‌پوشانم و شما را به بهشت‌هایی که از زیر آنها نهرها جاری است، وارد می‌کنم. اما هر کس پس از آن کافر شود، از راه راست گمراه شده است.»

[5:13] سپس به خاطر پیمان‌شکنی‌شان، آنها را لعنت کردیم و دل‌هایشان را سخت گردانیدیم، زیرا بر دروغگویی اصرار ورزیدند و فایده‌ی آنچه را که به آنها تذکر داده شده بود، فراموش کردند. به جز عده‌ی کمی از آنها، پیوسته از آنها خیانت خواهی دید. پس آنها را عفو کن و از آنها صرف نظر کن، زیرا خدا نیکوکاران را دوست دارد.

[5:14] و همچنین از کسانی که گفتند ما نصرانی هستیم، سپس فایده آنچه را که به آنها تذکر داده شده بود فراموش کردند، پیمان گرفتیم، در نتیجه آنها را تا روز قیامت به دشمنی و کینه در میان خود گرفتار کردیم، و به زودی خدا آنها را از آنچه که به دروغ می‌گفتند، آگاه خواهد کرد.

[5:15] ای اهل کتاب، رسول ما به سوی شما آمده است تا بسیاری از چیزهایی را که شما از کتاب پنهان می‌کنید و از بسیاری دیگر غافلید، برایتان روشن کند. بی‌گمان از جانب خدا نوری و کتابی روشنگر به سوی شما آمده است.

[5:16] خدا به وسیله آن، هر کس را که خشنودی او را بجوید، به راه‌های صلح هدایت می‌کند؛ در نتیجه، به فرمان خود، آنها را از تاریکی‌ها به سوی نور می‌برد و به راه راست هدایتشان می‌کند.

[5:17] به راستی کسانی که گفتند خدا شفادهنده‌ پسر مریم است، کافر شدند. بگو اگر خدا بخواهد شفادهنده‌ پسر مریم و مادرش و هر که در روی زمین است را هلاک کند، چه کسی می‌تواند کاری انجام دهد؟ و همچنین پادشاهی خلأ و ماده و هر چه بین آنهاست از آن خداست. او هر چه بخواهد می‌آفریند. و خدا بر هر چیزی تواناست.

[5:18] و یهودیان و نصارا گفتند که آنها فرزندان خدا و عزیزان او هستند. بگو، پس چرا شما را به خاطر گناهانتان عذاب می‌کند؟ بلکه شما انسان‌هایی هستید که او آفریده است. هر که را بخواهد می‌بخشد و هر که را بخواهد عذاب می‌کند. علاوه بر این، پادشاهی خلأ و ماده و هر چه بین آنهاست از آن خداست و سرنوشت نهایی شما به سوی اوست.

[5:19] ای اهل کتاب، رسول ما پس از مدتی که رسولانی نیامده بودند، به سوی شما آمد تا حقایق را برای شما روشن کند، مگر اینکه بگویید ما هیچ بشارت‌دهنده و هشداردهنده‌ای دریافت نکردیم. اکنون بشارت‌دهنده و هشداردهنده‌ای به سوی شما آمده است. و خدا بر هر چیزی تواناست.

[5:20] و هنگامی که موسی به قوم خود گفت: ای قوم من، نعمت خدا را بر خود به یاد آورید، هنگامی که از میان شما پیامبرانی برانگیخت و شما را پادشاهانی قرار داد و به شما چیزهایی عطا کرد که به هیچ یک از مردم نداده است.

[5:21] ای قوم من، به سرزمین مقدسی که خدا برای شما مقرر داشته است، وارد شوید و پشت نکنید که زیانکار خواهید شد.

[5:22] گفتند ای موسی، در آنجا مردمی زورمند هستند و ما هرگز وارد نخواهیم شد مگر اینکه آنها بروند، پس وقتی آنها بروند، ما قطعاً وارد خواهیم شد.

[5:23] دو مرد که نعمت خدا را بر خود گرامی می‌داشتند، گفتند: «فقط از دروازه وارد شوید و وقتی وارد شدید، پیروز خواهید شد.» علاوه بر این، اگر مؤمن هستید، باید به خدا توکل کنید.

[5:24] گفتند: ای موسی، مادامی که آنها در آنجا هستند، ما هرگز وارد نخواهیم شد. پس تو و پروردگارت بروید و با هم بجنگید، ما اینجا می‌مانیم.

[5:25] گفت پروردگارا، من جز بر خود و برادرم تسلطی ندارم، پس میان ما و این قوم ستمکار جدایی بینداز.

[5:26] گفتد: «در آن هنگام، چهل سال بر آنها حرام شد، در حالی که در زمین سرگردانند. پس، برای این گروه ستمکار غمگین مباش.»

[5:27] و سرگذشت فرزندان آدم را به درستی برایشان بخوان، هنگامی که هر دو با قربانی آمدند، پس از یکی پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد، گفت: «قطعاً تو را خواهم کشت.» گفت: «خدا فقط از پرهیزگاران می‌پذیرد.»

[5:28] اگر تو دستت را برای کشتن من بلند کنی، من دستم را برای کشتن تو بلند نمی‌کنم. من از خدا، پروردگار کائنات، می‌ترسم.

[5:29] می‌خواهم که تو هم گناهان مرا و هم گناهان خودت را به دوش بکشی، آنگاه از اهل جهنم خواهی شد. و این سزای ستمکاران است.

[5:30] با این حال، نفس او را به کشتن برادرش ترغیب کرد، در نتیجه او را به قتل رساند؛ سپس در نهایت از بازندگان شد.

[5:31] سپس خدا کلاغی را برانگیخت تا زمین را بکاود تا به او نشان دهد چگونه جسد برادرش را بپوشاند. او گفت وای بر من، من از این کلاغی که جسد برادرم را بپوشاند، ناتوان‌ترم. آنگاه پشیمان شد.

[5:32] پس از این ماجرا، بر بنی‌اسرائیل مقرر داشتیم که هر کس کسی را بکشد که قتلی مرتکب نشده یا در زمین فسادی را رواج نداده باشد، چنان است که گویی همه مردم را کشته است، و هر کس کسی را زنده بدارد، چنان است که گویی همه مردم را زنده کرده است. و هنگامی که فرستادگان ما با دلایل روشن نزدشان آمدند، بیشترشان پس از این در زمین ستم کردند.

[5:33] همانا سزای کسانی که با خدا و رسولش می‌جنگند و تمام تلاش خود را برای گسترش فساد در زمین می‌کنند، این است که کشته شوند، یا به دار آویخته شوند، یا دست و پایشان یکی از چپ و یکی از راست بریده شود، یا از سرزمین خود تبعید شوند. در دنیا خواری برایشان مقرر شده است و در آخرت عذابی بزرگ در انتظارشان است.

[5:34] مگر کسانی که پیش از آنکه شما بر آنها دست یابید، توبه کنند. پس بدانید که خدا آمرزنده و مهربان است.

[5:35] ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از خدا بترسید و وسیله‌ای برای رسیدن به او بجویید و در راه او جهاد کنید، باشد که رستگار شوید.

[5:36] در حقیقت، کسانی که ایمان ندارند، اگر تمام دارایی‌های دنیا و حتی دو برابر آن را داشته باشند و آن را برای رهایی از عذاب روز قیامت فدا کنند، از آنها پذیرفته نخواهد شد و عذاب دردناکی در انتظار آنهاست.

[5:37] می‌خواهند از آتش بیرون بیایند، اما بیرون نمی‌آیند و عذابشان پیوسته ادامه دارد.

[5:38] و اما دزد را، چه مرد باشد چه زن، به کیفر آنچه مرتکب شده‌اند، بازداشت کنید، عقوبتی بازدارنده از جانب خدا؛ و خدا توانا و حکیم است.

[5:39] سپس هر که پس از ستم کردن توبه کند و [گناهان خود ر اصلاح نماید، خدا او را می‌بخشاید، که خدا آمرزنده و مهربان است.

[5:40] آیا نمی‌دانی که فرمانروایی بر جهان و جهان ماده از آن خداست، هر که را بخواهد عذاب می‌کند و هر که را بخواهد می‌بخشد، و خدا بر هر چیزی تواناست؟

[5:41] ای رسول، از کسانی که در کفر شتاب می‌کنند، غمگین مباش، اینان کسانی هستند که به زبان گفتند: ما ایمان آوردیم، در حالی که در دل‌هایشان ایمانی نبود، و اما برخی از یهودیان، به دروغ گوش فرا دادند، به سخنان کسانی که به تو پاسخ ندادند، گوش فرا دادند. آنان سخن را از متن اصلی خود منحرف می‌کنند. می‌گویند: اگر این به شما داده شد، آن را بپذیرید، و اگر چیز دیگری به شما داده شد، برحذر باشید. و اگر خدا بخواهد کسی را به هلاکت برساند، هیچ چیز نمی‌تواند در برابر خدا به او کمک کند. اینان کسانی هستند که خدا نخواسته است دل‌هایشان را پاک کند. برای آنها در دنیا خواری است و در آخرت عذابی بزرگ در انتظارشان است.

[5:42] آنها پیوسته به دروغ گوش می‌دهند و مال حرام می‌خورند. پس اگر نزد تو آمدند، می‌توانی میان آنها قضاوت کنی یا از آنها صرف نظر کنی، و اگر از آنها صرف نظر کنی، هیچ زیانی به تو نمی‌رسانند. اما اگر خواستی در میان آنها داوری کنی، به عدالت قضاوت کن. همانا خدا دادگران را دوست دارد.

[5:43] و چگونه از تو می‌خواهند که در میانشان قضاوت کنی، در حالی که تورات نزد آنهاست که حکم خدا در آن است، و سپس از آن روی گرداندند؟ و اینان ایمان نمی‌آورند.

[5:44] ما تورات را نازل کردیم که در آن هدایت و نور است. پیامبرانی که صلح می‌کردند، با آن برای یهودیان و احبار و کاهنان بر اساس آنچه از کتاب خدا به خاطر داشتند و بر آن گواه بودند، حکم می‌کردند. پس از مردم نترسید و تقوا پیشه کنید و آیات مرا به بهای ناچیز نفروشید. و کسانی که بر اساس آنچه خدا نازل کرده است حکم نکنند، کافرند.

[5:45] و در آن [تورات] بر آنان مقرر داشتیم که نفس در برابر نفس، چشم در برابر چشم، بینی در برابر بینی، گوش در برابر گوش و دندان در برابر دندان، و هر جراحتی [مجازات] برابر آن است. پس هر که آن را به عنوان صدقه ببخشد، کفاره‌ی گناهان او خواهد بود. و کسانی که بر طبق آنچه خدا نازل کرده حکم نکنند، ستم می‌کنند.

[5:46] و ما به سوی فرزندان آنها، عیسی بن مریم را فرستادیم که تورات را تصدیق می‌کرد و انجیل را به او دادیم که در آن هدایت و نوری است که تورات را تصدیق می‌کند و برای پرهیزگاران هدایت و روشنائی بیشتری است.

[5:47] علاوه بر این، قرار بود به عنوان قانون اساسی برای کسانی باشد که از انجیل پیروی می‌کنند، مطابق با آنچه خدا در آن نازل کرده است. و هر کس طبق وحی خدا حکم نکند، پس او فاسق است.

[5:48] و ما این کتاب را به حق بر تو نازل کردیم، در حالی که کتاب‌های پیشین را تصدیق می‌کند و جایگزین آنهاست. پس در میان آنها بر اساس وحی خدا قضاوت کن و از خواسته‌های آنها پیروی نکن و آنچه را که از حق به تو رسیده است، رها نکن. برای هر یک از شما راه‌ها و روش‌هایی قرار داده‌ایم. و اگر خدا می‌خواست، شما را یک امت واحد قرار می‌داد، اما شما را در آنچه به شما داده است، می‌آزماید. پس در راه حق پیشی بگیرید. سرنوشت همه شما به سوی خداست. سپس شما را از آنچه در آن اختلاف داشتید، آگاه خواهد کرد.

[5:49] و در میان آنها بر اساس آنچه خدا نازل کرده است، قضاوت کن و از خواسته‌هایشان پیروی مکن و هنگامی که تو را با برخی از آنچه خدا بر تو نازل کرده است، می‌آزمایند، از آنها روی مگردان. پس اگر روی گرداندند، بدان که خدا آنها را به خاطر برخی از گناهانشان مجازات می‌کند. و بیشتر مردم فاسقند.

[5:50] آیا این قانون اساسی جاهلیت است که آنها به آن طمع دارند؟ و چه چیزی بهتر از قانون اساسی خدا برای کسانی که به یقین رسیده‌اند؟

[5:51] ای مؤمنان، یهود و نصاری را به دوستی نگیرید، برخی از آنها دوستان برخی دیگرند، و اگر آنها را به دوستی بگیرید، بی‌شک شما هم از آنها هستید، بی‌شک خدا ستمکاران را هدایت نمی‌کند.

[5:52] سپس می‌بینی کسانی که در دل‌هایشان بیماری است، به سوی آنها می‌شتابند و می‌گویند: «ما از محاصره شدن می‌ترسیم.» سپس امید است خدا از جانب خود پیروزی یا گشایشی حاصل کند، آنگاه حقیقت آنچه را که در دل پنهان می‌داشتند، پشیمانشان سازد.

[5:53] و کسانی که ایمان آورده‌اند می‌گویند: «اینان کسانی هستند که با قاطعیت به خدا سوگند یاد کردند که ما با شما هستیم.» اعمالشان نابود شد، پس زیانکار شدند.

[5:54] ای کسانی که ایمان آورده‌اید، اگر از ایمان خود دست بردارید، به زودی خدا قومی را می‌آورد که آنها را دوست دارد و آنها نیز او را دوست دارند، با مؤمنان فروتن و در برابر کافران نیرومندند، در راه خدا جهاد می‌کنند و از سرزنش هیچ سرزنش‌کننده‌ای نمی‌ترسند. این فضلی از جانب خداست، آن را به هر که بخواهد می‌دهد. و خدا گشایش‌دهنده و داناست.

[5:55] همانا ولی شما خدا ورسولش و مؤمنانی هستند که نماز را به پا می‌دارند و در حال رکوع زکات می‌دهند.

[5:56] و هر کس خدا و رسولش و مؤمنان را دوست بدارد، بی‌گمان او از حزب خداست که همواره پیروزند.

[5:57] ای کسانی که ایمان آورده‌اید، کسانی را که ایمان شما را به مسخره می‌گیرند، از کسانی که پیش از شما کتاب به آنها داده شده و همچنین کافران را به دوستی نگیرید. و اگر مؤمن هستید، از خدا بترسید.

[5:58] و هنگامی که برای نماز فراخوانده می‌شوید، مسخره و استهزا می‌کنند. این به خاطر آن است که آنها مردمی هستند که نمی‌فهمند.

[5:59] بگو ای اهل کتاب، چرا از ما بیزارید، در حالی که ما به خدا و آنچه بر ما نازل شده و آنچه پیش از این نازل شده ایمان داریم، و حال آنکه بیشتر شما فاسق هستید؟

[5:60] بگو، آیا شما را از بدترین عذاب در پیشگاه خدا آگاه کنم؟ کسی که خدا او را لعنت کرده و بر او خشم گرفته است، پس آنها را به میمون و خوک مسخ کرد، زیرا بت‌ها را می‌پرستیدند. آنها بد جایگاهی دارند و از راه راست گمراه شده‌اند.

[5:61] و چون نزد شما آیند، گویند ایمان آوردیم، در حالی که با کفر وارد شدند و با کفر بیرون رفتند. و خدا به آنچه پنهان می‌کنند داناتر است.

[5:62] و بسیاری از آنها را می‌بینی که در گناه و ستم پیشی می‌گیرند و از مال حرام می‌خورند. به راستی چه بد کاری می‌کنند.

[5:63] چرا دانشمندان و کاهنان آنها را از سخنان گناه آلود و خوردن مال حرام باز نمی‌دارند؟ به راستی چه بد است آنچه [دروغ] می‌گویند؟

[5:64] و یهودیان گفتند: دست خدا بسته است. دست‌های آنها بسته است و به خاطر آنچه گفتند، لعنت خواهند شد. بلکه دست‌های او گشاده است و از هر راهی که بخواهد روزی می‌دهد. و به راستی بیشتر آنها به آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده، نهایت سرکشی و کفر را نشان می‌دهند. و ما تا روز قیامت در میان آنها دشمنی و کینه افکندیم. و هر زمان که آتش جنگ را برافروختند، خدا آن را خاموش کرد. و آنها در گسترش فساد در زمین می‌کوشند. و خدا فسادگران را دوست ندارد.

[5:65] و اگر اهل کتاب ایمان بیاورند و تقوا پیشه کنند، گناهانشان را می‌پوشانیم و آنها را در بهشت‌های پرنعمت وارد می‌کنیم.

[5:66] و اگر آنان تورات و انجیل و آنچه را که از جانب پروردگارشان به سویشان نازل شده است، برپا می‌داشتند، از بالای سرشان و از زیر پاهایشان روزی داشتند. در میان آنها گروهی پرهیزگارند، اما بیشترشان کارهای بدی انجام می‌دهند.

[5:67] ای رسول، آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است، ابلاغ کن و اگر چنین نکنی، پیام او را نرسانده‌ای و خدا تو را از مردم حفظ می‌کند، بی‌شک خدا گروه کافران را هدایت نمی‌کند.

[5:68] بگو، ای اهل کتاب، من با شما هیچ ارتباطی ندارم مگر اینکه تورات و انجیل و آنچه را که از جانب پروردگارتان بر شما نازل شده است، برپا دارید. و مسلماً بیشتر آنها بر طغیان و کفر خود نسبت به آنچه از جانب پروردگارتان بر شما نازل شده است، می‌افزایند. بنابراین، از کافران ناامید نشوید.

[5:69] مسلماً کسانی که ایمان آورده‌اند، چه یهودی باشند، چه تازه گرویده شده باشند و چه نصرانی، یعنی همه کسانی که به خدا و روز قیامت ایمان آورده و عمل صالح انجام دهند، نه ترسی بر آنهاست و نه غمگین می‌شوند.

[5:70] ما از بنی‌اسرائیل پیمان گرفتیم و رسولانی به سوی آنها فرستادیم، اما هر بار که رسول چیزی بر خلاف میل و خواسته‌هایشان برایشان می‌آورد، برخی را تکذیب می‌کردند و برخی را می‌کشتند.

[5:71] و گمان کردند که آزمایش نخواهند شد، از این رو نابینا و ناشنوا شدند، سپس خدا آنها را بخشید، سپس بسیاری از آنها نابینا و ناشنوا ماندند، و خدا به آنچه انجام می‌دهند بیناست.

[5:72] مسلماً کافر شدند کسانی که گفتند: «خدا، همان شفادهنده است، ای پسر مریم!» در حالی که شفادهنده گفت: «ای بنی‌اسرائیل، خدا، پروردگار من و پروردگار خود را پرستش کنید!» بی‌شک هر کس برای خدا شریکی قرار دهد، خدا بهشت را بر او حرام کرده و جایگاهش دوزخ است و ستمگران را هیچ یاوری نیست.

[5:73] مسلماً کسانی که گفتند خدا یک سوم از سه‌گانه است، کافر شدند، در حالی که هیچ الهی جز خدای یگانه نیست. و اگر از گفتار خود دست برندارند، کافران از میان آنها عذاب دردناکی خواهند دید.

[5:74] چرا به سوی خدا توبه نمی‌کنند و از او آمرزش نمی‌خواهند؟ و خدا آمرزنده و مهربان است.

[5:75] شفادهنده پسر مریم جز رسولی مانند رسولان پیش از خود نیست و مادرش زنی صدیقه بود. هر دو غذا می‌خوردند. بنگر چگونه آیات خود را برایشان روشن می‌کنیم، سپس ببین که چگونه از حق منحرف می‌شوند.

[5:76] بگو، آیا غیر از خدا چیزی را می‌پرستید که مالک هیچ زیان و سودی برای شما نیست؟ و خدا شنوا و داناست.

[5:77] بگو ای اهل کتاب، در دین خود به ناحق غلو نکنید و از هوس‌های قومی که پیش از این گمراه شدند و بسیاری را گمراه کردند و از راه راست منحرف گشتند، پیروی نکنید.

[5:78] کافران بنی‌اسرائیل به زبان داوود و عیسی بن مریم لعنت شدند، زیرا که عصیان و تجاوز کردند.

[5:79] آنها هرگز از بدی نهی نکردند، بلکه خود آن را انجام دادند. به راستی چه بد بود آنچه انجام می‌دادند.

[5:80] بسیاری از آنها را می‌بینی که با کسانی که ایمان نیاورده‌اند، هم‌پیمان می‌شوند. به راستی چه بد کاری از پیش برای خود فرستادند و خدا بر آنها خشم گرفت و در عذابی جاودان گرفتار شدند.

[5:81] و اگر به خدا و پیامبر و آنچه بر او نازل شده ایمان می‌آوردند، هرگز آنان را به دوستی نمی‌گرفتند، هرچند بسیاری از آنها فاسقند.

[5:82] به راستی می‌بینی که سرسخت‌ترین دشمنان کسانی که ایمان آورده‌اند، یهودیان و کسانی هستند که برای خدا شریک قرار می‌دهند، و می‌بینی که نزدیکترین دوستی با مؤمنان از سوی کسانی است که می‌گویند ما نصرانی هستیم. این به خاطر آن است که آنها کاهنان و وزیرانی دارند که متکبر نیستند.

[5:83] و چون آنچه را که بر رسول نازل شده بشنوند، می‌بینی که چشمانشان از اشک پر می‌شود، زیرا حق را شناخته‌اند، می‌گویند: پروردگارا، ما ایمان آوردیم، پس ما را با گواهان بپذیر.

[5:84] و چرا به خدا و آنچه از حق به ما رسیده ایمان نیاوریم؟ و ما بسیار دوست داریم که پروردگارمان ما را با گروه صالحان داخل کند.

[5:85] پس از آن، خدا به خاطر آنچه گفتند، بهشت‌هایی با نهرهای روان از زیر درختانشان به آنها پاداش داد، که در آنها جاودانه خواهند ماند. و این پاداشی است عادلانه برای نیکوکاران.

[5:86] و کسانی که آیات ما را تکذیب کردند، اهل دوزخند.

[5:87] ای کسانی که ایمان آورده‌اید، چیزهای پاکیزه‌ای را که خدا برای شما حلال کرده است، حرام نکنید و از حد نگذرید، که خدا تجاوزگران را دوست ندارد.

[5:88] و از آنچه خدا روزی شما کرده است، حلال و پاکیزه بخورید و از خدایی که به او ایمان دارید، پروا کنید.

[5:89] خدا شما را به خاطر سوگندهای بی‌ربطتان مؤاخذه نمی‌کند، بلکه شما را به خاطر سوگندهای محکمتان مؤاخذه می‌کند. بنابراین، کفاره آن این است که به ده نفر مسکین از آنچه به خانواده خود می‌خورانید، غذا دهید، یا آنها را بپوشانید، یا یک برده آزاد کنید. اگر بنده‌ای نیافتید، سه روز روزه بگیرید. این کفاره سوگندهای نافرجام شماست که وعده داده‌اید. و به سوگندهای خود وفا کنید. خدا این گونه آیات خود را برای شما روشن می‌کند، باشد که شکرگزار باشید.

[5:90] ای کسانی که ایمان آورده‌اید، شراب و قمار و بت‌ها و بت‌پرستی، پلید و از عمل شیطان است، پس از آنها دوری کنید تا رستگار شوید.

[5:91] همانا شیطان می‌خواهد از طریق شراب و قمار، میان شما دشمنی و کینه ایجاد کند و شما را از یاد خدا و نماز باز دارد. پس آیا دست از این کار برنمی‌دارید؟

[5:92] و از خدا اطاعت کنید و از رسول اطاعت کنید و خودداری کنید. پس اگر بازگردید، بدانید که بر رسول ما جز ابلاغ آشکار وظیفه‌ای نیست.

[5:93] بر کسانی که ایمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند، گناهی نیست که از هر غذایی بخورند، مادامی که تقوا و ایمان و عمل صالح را رعایت کنند، سپس تقوا و ایمان خود را ادامه دهند، سپس تقوا و ایمان خود را حفظ کنند و نیکوکاری نمایند. و خدا نیکوکاران را دوست دارد.

[5:94] ای کسانی که ایمان آورده‌اید، خدا شما را به چیزهایی مانند شکار در دسترس و تیرهایتان می‌آزماید تا خدا معلوم کند چه کسی در نهان از او می‌ترسد. پس هر که پس از این تجاوز کند، عذاب دردناکی در انتظار اوست.

[5:95] ای کسانی که ایمان آورده‌اید، در حالی که شکار حرام است، هیچ شکاری را نکشید. و هر کس از شما عمداً آن را بکشد، باید به تعداد معینی از چهارپایان که دو نفر عادل از شما آن را قضاوت کنند، کفاره دهد، یا به کعبه صدقه دهد، یا به عنوان کفاره، به فقرا غذا دهد یا معادل آن روزه بگیرد تا سزای عمل خود را بچشد. خدا از گناهان گذشته درگذشته عفو کرده است. و هر کس به گناه خود بازگردد، خدا انتقام خواهد گرفت. و خدا شکست‌ناپذیر و انتقام‌گیرنده است.

[5:96] ماهی دریا و خوردن آن برای شما حلال است تا برای شما و کاروان [از آن] بهره‌ای باشد، و شکار بیابان تا زمانی که در مدت تحریم هستید، بر شما حرام است. و از خدایی که به سویش احضار می‌شوید، پروا کنید.

[5:97] خدا کعبه را بیت الحرام قرار داده است، مرکزی برای مردم و همچنین ماه حرام و قربانی و چهارپایان مقدس. این برای آن است که بدانید خدا آنچه را که در خلأ و درون ماده است می‌داند و خدا به همه چیز داناست.

[5:98] بدانید که خدا سخت کیفر است و به راستی که خدا آمرزنده و مهربان است.

[5:99] بر رسول جز ابلاغ چیزی تکلیف نشده است. و خدا آنچه را آشکار می‌کنند و آنچه را پنهان می‌دارند می‌داند.

[5:100] بگو، پلید و پاک یکسان نیستند، اگرچه انبوه پلید شما را تحت تأثیر قرار دهد. پس ای صاحبان بصیرت، از خدا بترسید، باشد که رستگار شوید.

[5:101] ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از چیزهایی نپرسید که اگر برای شما بیان می‌شد، به شما زیان می‌رساند، اما اگر هنگام نزول قرآن از آنها بپرسید، برای شما آشکار می‌شود، زیرا خدا عمداً از آنها صرف نظر کرده است، و خدا آمرزنده و بردبار است.

[5:102] مردمی که پیش از شما بودند، درباره آنها پرسیدند و به خاطر آن کافر شدند.

[5:103] خدا هیچ شتر ماده‌ای را که گوش‌هایش شکافته باشد، یا شتری را که برای خوردن چراگاه آزاد رها شده باشد و یا برای بت‌ها نذر شده باشد یا برای دوقلوزایی در حیوانات قربانی بت شده باشد، یا شتری را که از کار آزاد شده باشد، تقدیس نکرده است. بلکه کافران هستند که بر خدا دروغ می‌بندند و بیشترشان عقل خود را به کار نمی‌گیرند.

[5:104] و چون به آنها گفته شود که به سوی آنچه خدا نازل کرده و به سوی رسول بیایید، می‌گویند: ما گمان می‌کنیم که با آنچه نزد پدران و مادران خود یافته‌ایم، همراه خواهیم بود. اگر پدرانشان چیزی نمی‌دانستند و هدایت نیافته بودند، چه؟

[5:105] ای کسانی که ایمان آورده‌اید، شما مسئول خودتان هستید. تا زمانی که شما هدایت یافته‌اید، گمراهان نمی‌توانند به شما زیانی برسانند. بازگشت نهایی شما به سوی خداست و او شما را از آنچه انجام داده‌اید آگاه خواهد کرد.

[5:106] ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به وصیت شهادت دهید، هنگامی که مرگ یکی از شما فرا رسد، دو نفر عادل از خودتان یا دو نفر غیر از شما، اگر در سفر هستید و هنگام مرگ به شما رسید، وصیت کنند. پس از نماز، آنها را از دیگران جدا کنید و در صورت شک و تردید، به خدا سوگند دهید که هیچ سودی نخواهند برد، اگرچه خویشاوند باشند و شهادت خدا را کتمان نکنند، وگرنه از گناهکاران خواهند بود.

[5:107] سپس اگر معلوم شد که آن دو نفر مرتکب گناه شده‌اند، به جای آن دو نفر، دو نفر دیگر را که مورد ظلم آن دو نفر قرار گرفته‌اند، قرار دهید، سپس به خدا سوگند یاد کنند که شهادت ما از آن دو نفر دیگر صادق‌تر است و ما منحرف نخواهیم شد، وگرنه از ستمکاران خواهیم بود.

[5:108] این به تقوا نزدیک‌تر است که شهادت صادقانه بدهند، وگرنه باید بترسند که سوگندشان مانند سوگندهای دیگران رد شود. و از خدا بترسید و بشنوید. و خدا گروه فاسقان را هدایت نمی‌کند.

[5:109] روزی که خدا همه رسولان را احضار می‌کند و می‌پرسد: «چگونه به شما پاسخ دادند؟» می‌گویند: ما چیزی نمی‌دانیم، تو دانای غیبی.

[5:110] و آنگاه که خدا به عیسی بن مریم گفتد: نعمت‌های مرا بر خود و بر مادرت به یاد آور، آنگاه که تو را با روح القدس تأیید کردم تا در گهواره و در بزرگسالی با مردم سخن بگویی. من به تو کتاب و حکمت و تورات و انجیل آموختم. و به اذن من از گل، چیزی به شکل پرنده ساختی، سپس در آن دمیدی، پس به اذن من پرنده شد. و به اذن من، کور مادرزاد و پیسی را شفا دادی و مردگان را به اذن من زنده کردی. و تو را از بنی‌اسرائیل در امان داشتم، آنگاه که با معجزات به سراغشان رفتی، پس کسانی از آنها که ایمان نداشتند گفتند: این سحر آشکاری است.

[5:111] و هنگامی که به حواریون وحی کردم که به من و رسولم ایمان بیاورید، گفتند: ایمان آوردیم و گواه باش که ما صلح‌جو هستیم.

[5:112] آنگاه که حواریون گفتند: ای عیسی بن مریم، آیا پروردگارت می‌تواند از آسمان برای ما مائده بفرستد؟ گفت: اگر مؤمن هستید، از خدا بترسید.

[5:113] گفتند: دوست داریم از آن بخوریم و دل‌هایمان مطمئن شود و بدانیم که حق را برای ما آورده‌ای و همگی گواه باشیم.

[5:114] عیسی بن مریم گفت: خدایا، پروردگارا، از آسمان برای ما سفره ای بفرست تا برای هر یک از ما عیدی باشد و نشانه ای از جانب تو باشد و به ما روزی ده که تو بهترین روزی دهندگانی.

[5:115] خدا گفت: «در واقع، من آن را برای همه شما می‌فرستم. با این حال، اگر کسی از شما بعداً کافر شود، او را چنان مجازاتی خواهم کرد که مانند آن بر هیچ کس در جهان وارد نشده است.»

[5:116] و آنگاه که خدا گفت: ای عیسی بن مریم، آیا تو به مردم گفتی که من و مادرم را دو خدا به جای خدا بگیرید؟ گفت: منزهی تو، من جز حق چیزی نمی‌گویم. اگر گفته بودم، تو از آن آگاه بودی. تو از آنچه در من است آگاهی و من از آنچه در توست بی‌خبرم. تو دانای نهان‌ها هستی.

[5:117] من جز آنچه مرا به آن فرمان دادی، به ایشان نگفتم که خدا، پروردگار من و پروردگار شماست را بپرستید. تا زمانی که در میانشان بودم، بر ایشان گواه بودم. پس چون جانم را گرفتی، تو خود بر ایشان نگهبان بودی. و تو بر هر چیزی گواه هستی.

[5:118] اگر آنها را عذاب کنی، بندگان تو هستند و اگر آنها را ببخشی، همانا تو قادر متعال و حکیم هستی.

[5:119] خدا گفتد: امروز روزی است که راستگویی راستگویان به آنها سود می‌رساند، برای آنها بهشت‌هایی است که از زیر آنها نهرها جاری است، جاودانه در آن می‌مانند، خدا از آنها راضی است و آنها از او راضی هستند، این همان پیروزی بزرگ است.

[5:120] فرمانروایی بر خلأ و ماده و آنچه در آنهاست، از آنِ خداست؛ و او بر هر چیزی تواناست.