[59:1] هر آنچه در خلأ و هر آنچه در ماده است پیوسته در حال تسبیح خدا است، و او قادر متعال و حکیم مطلق است.

[59:2] او کسی است که کافران اهل کتاب را از خانه‌هایشان بیرون راند، در حالی که آنها هجرت دسته‌جمعی می‌کردند. شما هرگز گمان نمی‌کردید که آنها بیرون بروند و خودشان گمان می‌کردند که حصارهایشان آنها را از خدا محافظت می‌کند، اما خدا از جایی که گمان نمی‌کردند به سراغشان آمد و در دل‌هایشان ترس انداخت. آنها خانه‌های خود را با دست خود و با دست مؤمنان ویران کردند. پس ای صاحبان بصیرت، به این هشدار توجه کنید.

[59:3] و اگر نه این بود که خدا تبعید را بر آنها مقرر داشته بود، قطعاً آنها را در دنیا عذاب می‌کرد و در آخرت عذاب جهنم را برایشان ذخیره کرده بود.

[59:4] این به خاطر آن است که آنها با خدا و رسولش مخالفت کردند، و هر کس با خدا مخالفت کند، قطعاً خدا عذاب سختی دارد.

[59:5] چه درختی را قطع کنید و چه آن را بر ریشه‌هایش ایستاده بگذارید، به اذن خدا و برای خوار کردن ستمکاران بوده است.

[59:6] آنچه خدا از آنها به رسولش عطا کرد، به خاطر این نبود که شما او را با اسب‌ها و سواران یاری کردید، بلکه خدا هر گونه که بخواهد بهرسولانش تسلط می‌دهد، و خدا بر هر چیزی تواناست.

[59:7] آنچه خدا از اهل آبادی‌ها به رسولش عطا کرده، از آنِ خدا ورسول و خویشاوندان و یتیمان و نیازمندان و پناهندگان است، تا در انحصار ثروتمندان شما قرار نگیرد. و آنچه رسول به شما می‌دهد، بگیرید و از آنچه شما را از آن نهی می‌کند، دوری کنید. و از خدا بترسید، زیرا خدا سخت‌ترین عذاب را دارد.

[59:8] این به فقیرانی می‌رسد که مهاجرت کرده‌اند، و به کسانی که از خانه‌ها و اموالشان محروم شده‌اند، در حالی که فضل و خشنودی خدا را می‌جویند، و خدا و رسولش را یاری می‌کنند. اینان راستگویانند.

[59:9] کسانی که پیش از مهاجران در شهر ساکن شده و ایمان آورده‌اند، مهاجرانی را که به سویشان آمده‌اند دوست دارند و در دل خود نیازی به آنچه به آنها داده شده نمی‌یابند و آنها را بر خود ترجیح می‌دهند، هرچند خود بسیار نیازمند باشند. و هر که از بخل نفس خود در امان باشد، چنین کسانی رستگارند.

[59:10] وکسانی که پس از آنها آمدند، می‌گویند: «پروردگارما، و برادرانمان را که در ایمان بر ما پیشی گرفتند، بیامرز و در دل‌هایمان نسبت به کسانی که ایمان آورده‌اند، کینه‌ای قرار مده. پروردگارما، بدرستیکه تو رئوف و مهربانی.»

[59:11] آیا کسانی را که نفاق ورزیدند، دیده‌ای؟ آنها به برادران کافر خود از اهل کتاب می‌گویند: اگر شما را بیرون کنند، ما نیز با شما خواهیم رفت و هرگز با کسی که با شما مخالفت کند، همراهی نخواهیم کرد و اگر به شما حمله شود، شما را یاری خواهیم کرد، و خدا گواهی می‌دهد که آنها دروغ می‌گویند.

[59:12] اگر آنها را بیرون کنند، هرگز با آنها نخواهند رفت؛ و اگر به آنها حمله شود، هرگز به آنها کمک نخواهند کرد؛ و اگر به آنها کمک کنند، آنها برمی‌گردند و فرار می‌کنند؛ بنابراین هرگز پیروز نخواهند شد.

[59:13] آنها از شما بیشتر از خدا می‌ترسند، زیرا آنها مردمی هستند که نمی‌فهمند.

[59:14] آنها جز در دژهای مستحکم یا از پشت موانع با شما نمی‌جنگند. هیبتشان هولناک به نظر می‌رسد. تو آنها را متحد می‌پنداری، در حالی که دل‌هایشان پراکنده است. این به خاطر آن است که آنها قومی هستند که واقعاً از عقل خود استفاده نمی‌کنند.

[59:15] مانند کسانی است که همین چندی پیش، طعم بدیِ کار خود را چشیدند؛ و عذاب دردناکی در انتظار آنهاست.

[59:16] درست مثل شیطان است که به انسان می‌گوید کافر بشو! سپس به محض اینکه او کافر می‌شود، می‌گوید: من از تو بیزار هستم، من از خدا، پروردگار عالمها، می‌ترسم.

[59:17] سزای هر دوی آنها جهنم خواهد بود، جایی که جاودانه در آن خواهند ماند. و این سزای ستمکاران است.

[59:18] ای مؤمنان، از خدا بترسید و هر کس باید منتظر نتیجه‌ی آنچه از پیش فرستاده است، باشد و از خدا بترسید، که خدا به هر چه می‌کنید آگاه است.

[59:19] و مانند کسانی نباشید که خدا را فراموش کردند، در نتیجه خدا هم آنها را دچار فراموشی نفسشان کرد؛ اینها همان فاسقانند.

[59:20] دوزخیان و بهشتیان یکسان نیستند، بهشتیان رستگارانند.

[59:21] اگر این قرآن را بر کوهی نازل می‌کردیم، آن را از ترس خدا فروتن می‌دیدی. و اینها مثال‌هایی است که برای مردم می‌زنیم، باشد که بیندیشند.

[59:22] اوست خدا، آن که جز او الهی نیست، اوست دانای نهان و آشکار، اوست بخشنده و مهربان.

[59:23] اوست خدا، آن که جز او الهی نیست، اوست پادشاه، پاک، صلح، مؤمن، فرمانروا، قادر مطلق، جبّار، و بزرگوار. منزه است خدا از شریکانی که برای او قرار می‌دهند.

[59:24] او خداست، خالق، آغازگر و تصویرگر. نیکوترین نام‌ها از آن اوست. هر آنچه در خلأ و ماده است، پیوسته او را تسبیح می‌گوید و اوست قادر متعال و حکیم.