[60:1] ای مؤمنان، دشمنان من و دشمنان خودتان را به دوستی نگیرید و با آنها اظهار دوستی نکنید، در حالی که آنها به آنچه از حق به شما رسیده است کافر شده‌اند. آنها رسول و شما را بیرون می‌کنند، تنها به این دلیل که شما به خدا، پروردگارتان، ایمان آورده‌اید و در راه من جهاد کرده‌اید و به دنبال رضایت من بوده‌اید. شما دوستی خود را با آنها پنهان می‌کنید، در حالی که من می‌دانم آنچه را پنهان و آشکار می‌کنید. و هر کس از شما چنین کند، از راه راست گمراه شده است.

[60:2] اگر بر شما مسلط شوند، دشمنان شما می‌شوند و دست و زبان خود را به آزار شما می‌گشایند و اگر ایمانتان را از دست بدهید، شما را دوست خواهند داشت.

[60:3] نه خویشاوندان و نه فرزندانتان هیچ سودی برای شما نخواهند داشت. در روز قیامت، او میان شما قضاوت خواهد کرد. و خدا به آنچه انجام می‌دهید بیناست.

[60:4] برای شما در ابراهیم و کسانی که با او بودند، سرمشق خوبی وجود دارد، آنگاه که به قوم خود گفتند: ما از شما و آنچه غیر از خدا می‌پرستید، بیزاریم و شما را انکار می‌کنیم و پیوسته میان ما دشمنی و کینه خواهد بود تا زمانی که به خدای یگانه ایمان آورید. اما وعده ابراهیم به پدرش که گفت: من برای تو آمرزش می‌خواهم، در حالی که هیچ قدرتی در برابر خدا ندارم، سرمشق خوبی نبود. پروردگارا، ما به تو توکل می‌کنیم و به سوی تو توبه می‌کنیم و سرانجام ما به سوی توست.

[60:5] پروردگارا، ما را مایه آزمایش کافران قرار مده و ما را بیامرز، پروردگارا، که تو توانا و حکیمی.

[60:6] در آنها، برای شما و برای کسانی که در جستجوی خدا و روز قیامت هستند، سرمشق نیکویی است. و هر که روی گرداند، خدا بی‌نیاز و ستوده است.

[60:7] امید است خدا میان شما و کسانی که دشمن شما بودند، دوستی برقرار کند. و خدا توانا است. و خدا آمرزنده و مهربان است.

[60:8] خدا شما را از نیکی کردن و عدالت ورزیدن با کسانی که در دین با شما نجنگیده‌اند و شما را از خانه‌هایتان بیرون نکرده‌اند، باز نمی‌دارد. بی‌شک خدا عدالت‌پیشگان را دوست دارد.

[60:9] خدا شما را فقط از دوستی با کسانی نهی می‌کند که در دین با شما جنگیده‌اند و شما را از خانه‌هایتان بیرون کرده‌اند و برای تبعید شما گرد هم آمده‌اند. و هر کس با آنها دوستی کند، ستمگر است.

[60:10] ای مؤمنان، هرگاه زنان مؤمن مهاجر نزد شما آیند، آنها را بیازمایید. خدا به ایمان آنها داناتر است. هنگامی که از ایمانشان مطمئن شدید، آنها را به سوی کافران بازنگردانید. آنها برای کافران حلال نیستند و آنها نیز برای آنها حلال نیستند. اما آنچه را که کافران برای آنها خرج کرده‌اند، به کافران بپردازید. و اگر با آنها ازدواج کنید، مادامی که حقوقشان را بپردازید، مرتکب گناهی نشده‌اید. و به سرپرستی زنان کافر نچسبید. آنچه را که برای آنها خرج کرده‌اید، از آنها بخواهید، همانطور که کافران آنچه را که برای زنان خرج کرده‌اند، از آنها می‌خواهند. این حکم خداست، او در میان شما قضاوت می‌کند. و خدا دانا و حکیم است.

[60:11] و اگر یکی از همسرانتان، شما را ترک کند و به کافران ملحق شوند، به کسانی که همسرانشان از آنها جدا شده‌اند، معادل آنچه را که برای آنها خرج کرده‌اند، بپردازید. و از خدایی که به او ایمان دارید، بترسید.

[60:12] ای پیامبر، هنگامی که زنان مؤمن نزد تو آیند تا با تو بیعت کنند، در حالی که سوگند یاد می‌کنند که چیزی را شریک خدا قرار نمی‌دهند، دزدی نمی‌کنند، زنا نمی‌کنند، فرزندان خود را نمی‌کشند، به کسی دروغ آشکار یا پنهان نمی‌گویند و از فرمان نیک تو سرپیچی نمی‌کنند، پس بیعت آنها را بپذیر و برای آنها از خدا طلب آمرزش کن، که خدا آمرزنده و مهربان است.

[60:13] ای مؤمنان، با مردمی که خدا بر آنها خشم گرفته است، دوستی نکنید، آنها از آخرت کاملاً ناامید شده‌اند، همانطور که کافران از اهل قبور ناامید شدند.