[63:1] چون منافقان نزد تو آیند، اصرار دارند که بگویند: «ما گواهی می‌دهیم که تورسول خدایی.» و خدا می‌داند که تورسول او هستی، و خدا گواهی می‌دهد که منافقان دروغ می‌گویند.

[63:2] سوگندهایشان را نقابی قرار می‌دهند، و بدین وسیله مردم را از راه خدا باز می‌دارند. چه بد کاری می‌کنند.

[63:3] این به خاطر آن است که آنها ایمان آوردند، سپس کافر شدند، در نتیجه بر دل‌هایشان مهر زده شد، در نتیجه نمی‌توانند بفهمند.

[63:4] و وقتی آنها را می‌بینی، ممکن است از قیافه‌هایشان تحت تأثیر قرار بگیری و وقتی صحبت می‌کنند، ممکن است خیلی منطقی به نظر برسند. آنها فکر می‌کنند هر ندایی برای خودشان است. آنها دشمن هستند، بنابراین از آنها دوری کنید. خدا آنها را لعنت کرده است، آنها کاملاً گمراه شده‌اند.

[63:5] و هنگامی که به آنها گفته شود بیایید تا رسول خدا برای شما آمرزش بخواهد، سر خود را برمی‌گردانند و می‌بینی که دیگران را طرد می‌کنند و تکبر می‌ورزند.

[63:6] برایشان یکسان است، چه برایشان طلب آمرزش کنی چه نکنی، خدا هرگز آنها را نخواهد بخشید، بی‌گمان خدا گروه فاسقان را هدایت نمی‌کند.

[63:7] آنها کسانی هستند که می‌گویند: به کسانی که در کنار رسول خدا هستند چیزی انفاق نکنید تا پراکنده شوند، در حالی که خزائن و دارایی‌ها از آن خداست، ولی منافقان نمی‌فهمند.

[63:8] می‌گویند اگر به مدینه برگردیم، قطعاً قدرتمندان آنجا،زیر دستان را بیرون خواهند کرد، اما نمی‌دانند که عزت از آن خدا و رسولش و مؤمنان است، زیرا منافقان عبرت نمی‌گیرند.

[63:9] ای مؤمنان، اموال و فرزندانتان شما را از یاد خدا غافل نکند، و کسانی که چنین کنند، زیانکاران واقعی هستند.

[63:10] و از آنچه به شما روزی داده‌ایم، انفاق کنید، پیش از آنکه مرگ هر یک از شما فرا رسد، آنگاه بگوید: پروردگارا، اگر اندکی به من مهلت می‌دادی، قطعاً نیکوکار می‌شدم و از صالحان می‌بودم.

[63:11] اما خدا هرگز اجل هیچ نفسی را تمدید نمی‌کند. و خدا به هر کاری که می‌کنید کاملاً آگاه است.